Wyżyna Frankońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyżyna Frankońska
Ilustracja
Okolice Treuchtlingen
Mapa regionu
Mapa Wyżyny Frankońskiej
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Średniogórze Niemieckie
Podprowincja Basen Szwabsko-Frankoński
Makroregion Wyżyna Frankońska
Zajmowane
jednostki
administracyjne
 Niemcy
  Bawaria Bawaria

Wyżyna Frankońska, także Jura Frankońska (niem. Fränkische Alb, Fränkischer Jura, Frankenalb) – wyżyna w południowej części Niemiec, na obszarze Bawarii, w dorzeczu rzek Dunaj i Men. Stanowi zachodnie przedłużenie Jury Szwabskiej, od której jest oddzielona kraterem Nördlinger Ries.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Jest to teren o krajobrazie pagórkowatym, którego wzniesienia dochodzą do 656 m n.p.m. (Dürrenberg). W kilku miejscach wyżyna przyjmuje charakter zbliżony do gór niskich, jednak przewyższenia rzadko przekraczają 200 metrów. Obszar jest zbudowany z wapieni jurajskich i liczne regiony są znane z występowania formacji skalnych, w szczególności Dolina Altmühl (niem. Altmühltal) oraz Szwajcaria Frankońska (niem. Fränkische Schweiz). Wyżyna rozdziela Frankonię od Bawarii historycznej i w niewielkim stopniu Szwabii.

W geografii niemieckiej region ten dzieli się na trzy mezoregiony (niem. Naturraum-Einheiten)[1]: Północna Wyżyna Frankońska, Środkowa Wyżyna Frankońska i Południowa Wyżyna Frankońska.

Północna Wyżyna Frankońska[edytuj | edytuj kod]

Północna Wyżyna Frankońska (niem. Nördliche Frankenalb) zajmuje 1900 km² i obejmuje tereny wokół dolin rzek Pegnitz i Wiesent na północny wschód od Norymbergi[2]. Znajduje się w większości w rejencji Górna Frankonia, wschodni skraj w rejencji Górny Palatynat, a południe w rejencji Frankonia Środkowa. Najwyższym punktem jest Hohenmirsberger Platte (614 m n.p.m.). Okolice doliny Wiesent i Püttlach między Pottensteinem a Ebermannstadt są znane jako Szwajcaria Frankońska dzięki swojemu pagórkowatemu krajobrazowi i licznym formacjom skalnym.

Środkowa Wyżyna Frankońska[edytuj | edytuj kod]

Środkowa Wyżyna Frankońska (niem. Mittlere Frankenalb) obejmuje obszar między Ratyzboną, Ambergiem i Norymbergą. Jest w większości położony w rejencji Górny Palatynat, a jedynie zachodni skraj w rejencji Frankonia Środkowa.

Południowa Wyżyna Frankońska[edytuj | edytuj kod]

Południowa Wyżyna Frankońska (niem. Südliche Frankenalb) wznosi się wokół mającej charakter przełomowy doliny rzeki Altmühl. Słynie ona z licznych formacji skalnych oraz stanowisk paleontologicznych, takich jak miejsce odkrycia archeopteryksa.

Wspinaczka[edytuj | edytuj kod]

Jura Frankońska, a w szczególności jej północna część, stanowi jeden z najpopularniejszych i najrozleglejszych na świecie rejonów wspinaczkowych. Na skałkach tutejszych dolin krasowych i ostańców, zbudowanych z białego i szarego wapienia wytyczono ponad 7000 dróg wspinaczkowych. Przeważająca większość z nich to krótkie drogi sportowe, lub o asekuracji tradycyjnej. Na Jurze dokonało się wiele punktów zwrotnych światowego wspinania. Tu powstawały klasyczne style wspinaczkowe RK (Rot Kreiss) i RP (Rot Punkt), tutaj także legendarny wspinacz niemiecki Wolfgang Güllich poprowadził w 1991 roku drogę Action Directe, wówczas najtrudniejszą drogę wspinaczkową na świecie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]