Średniogórze Niemieckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Średniogórze Niemieckie
Naturraeumliche Grossregionen Deutschlands plus.png
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Nizina Środkowoeuropejska
Podprowincja Średniogórze Niemieckie
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Belgia
Luksemburg
Francja
Alzacja
Niemcy
Dolna Saksonia
Saksonia-Anhalt
Nadrenia Północna-Westfalia
Turyngia
Saara
Nadrenia-Palatynat
Hesja
Badenia-Wirtembergia
Bawaria

Średniogórze Niemieckie (32) – hercyński łańcuch górski (Hercynidy) położony w środkowych i południowych Niemczech, zajmujący największą część ich terytorium.

Obszar Średniogórza jest częścią środkowoeuropejskiej strefy starych masywów górskich i wyżyn niemieckich charakteryzujących się mało zaludnionymi, zalesionymi pasmami łuków górskich Siedmiogórza, gór Taunus, Lasu Turyńskiego i gór Harzu. Region rozciąga się na północ od Alp i doliny Dunaju, a na południe od Niziny Północnoniemieckiej.

Niemieckie Średniogórze obejmuje: Ardeny, Reńskie Góry Łupkowe, Pogórze Heskie, Pogórze Wezerskie, Harz, Nieckę Turyńską, Las Turyńsko-Frankoński, Górną Nadrenię, Wyżyny Południowoniemieckie.

W Schwarzwaldzie znajduje się dział wód przecinający dorzecza Dunaju i Renu, jednocześnie Dunaj rozdziela strefę Alp i Średniogórza.

W obniżeniach terenu powstały wypełnione młodymi skałami osadowymi równinne obszary rolnicze.

Niektórzy niemieccy geografowie wyróżniają Średniogórze w innych granicach, wydzielając z niego masywy południowe (Schwarzwald, Odenwald, Jura Szwabska, Jura Frankońska), włączając zaś Masyw Czeski, Ardeny i Eifel[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. [1], Naturraeume Deutschlands

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]