Średniogórze Niemieckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Średniogórze Niemieckie
Naturraeumliche Grossregionen Deutschlands plus.png
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Nizina Środkowoeuropejska
Podprowincja Średniogórze Niemieckie
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Belgia
Luksemburg
Francja
Alzacja
Niemcy
Dolna Saksonia
Saksonia-Anhalt
Nadrenia Północna-Westfalia
Turyngia
Saara
Nadrenia-Palatynat
Hesja
Badenia-Wirtembergia
Bawaria

Średniogórze Niemieckie (32) – hercyński łańcuch górski (Hercynidy) położony w środkowych i południowych Niemczech, zajmujący największą część ich terytorium.

Obszar Średniogórza jest częścią środkowoeuropejskiej strefy starych masywów górskich i wyżyn niemieckich charakteryzujących się mało zaludnionymi, zalesionymi pasmami łuków górskich Siedmiogórza, gór Taunus, Lasu Turyńskiego i gór Harzu. Region rozciąga się na północ od Alp i doliny Dunaju, a na południe od Niziny Północnoniemieckiej.

Niemieckie Średniogórze obejmuje: Ardeny, Reńskie Góry Łupkowe, Pogórze Heskie, Pogórze Wezerskie, Harz, Nieckę Turyńską, Las Turyńsko-Frankoński, Górną Nadrenię, Wyżyny Południowoniemieckie.

W Schwarzwaldzie znajduje się dział wód przecinający dorzecza Dunaju i Renu, jednocześnie Dunaj rozdziela strefę Alp i Średniogórza.

W obniżeniach terenu powstały wypełnione młodymi skałami osadowymi równinne obszary rolnicze.

Niektórzy niemieccy geografowie wyróżniają Średniogórze w innych granicach, wydzielając z niego masywy południowe (Schwarzwald, Odenwald, Jura Szwabska, Jura Frankońska), włączając zaś Masyw Czeski, Ardeny i Eifel[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. [1], Naturraeume Deutschlands

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]