Wybory parlamentarne w Kirgistanie w 2005 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kirgistan
Godło Kirgistanu
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Kirgistanu

Wikiprojekt Polityka

Pierwsza tura wyborów parlamentarnych w Kirgistanie odbyła się zgodnie z konstytucją w niedzielę, 27 lutego 2005 r.

Wybory miały wyłonić 75 osób do kirgiskiego parlamentu (zwanego Żogorku Kenesz) spośród ponad 400, którzy wystartowali. Centralna komisja wyborcza za prawomocny uznała wybór jedynie 31 osób, w tym m.in. syn prezydenta Kirgistanu, Askara Akajewa, Ajdara.

Druga tura wyborów, mająca wyłonić pozostałych parlamentarzysów, odbyła się w niedzielę, 13 marca 2005 r. W wyborach nie wystartowała część liderów kirgiskiej opozycji, m.in. Kurmanbek Bakijew, ponieważ centralna komisja wyborcza usunęła ich z list pod rozmaitymi pretekstami. W rezultacie z list wyborczych ugrupowań opozycyjnych do nowego parlamentu dostało się zaledwie 5-6 osób. Posłanką została natomiast córka prezydenta, Bermet Akajewa.

Komentatorzy zwracali uwagę, iż dla prezydenta Kirgistanu, Askara Akajewa, wybory parlamentarne mogły być wstępem do przewidzianych na październik 2005 wyborów prezydenckich. Zgodnie z konstytucją Akajew, rządzący krajem od 1990 r. przez trzy kadencje, nie mógł już więcej ubiegać się o ten urząd. Opozycja przewidywała więc, iż nowy parlament pod naciskiem prezydenta, zmieni konstytucję, otwierając Akajewowi drogę do ponownego mandatu. Przewidywano również, iż Akajew zamiast kandydować osobiście, może posłużyć się wybiegiem i wyznaczyć na następcę kogoś z rodziny. Pod uwagę brana był m.in. jego córka, Bermet Akajewa.

Obserwatorzy OBWE zwracali uwagę na liczne nieprawidłowości w obydwu turach wyborów. Istniały doniesienia m.in. o przekupywaniu wyborców, utrudnianiu rejestracji dla kandydatów opozycji, krytykowano również stronniczość mediów.

Po wyborach doszło do przewrotu nazwanego tulipanową rewolucją.

Zobacz też[edytuj]