Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Politechnika Łódzka
Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska
Faculty of Civil Engineering, Architecture and Environmental Engineering
Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska
Data założenia 11 maja 1956
Państwo  Polska
Adres 90-924 Łódź,
al. Politechniki 6
Dziekan dr hab. inż. Marek Lefik, prof. PŁ
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska
Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska
Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska
Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska
51,747836°N 19,451994°E/51,747836 19,451994
Strona internetowa

Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej – jeden z wydziałów Politechniki Łódzkiej, kształcący na kierunkach: architektura, budownictwo inżynieria środowiska i gospodarka przestrzenna. Istnieje od 11 maja 1956 roku.

Historia Wydziału[edytuj]

Na podstawie Uchwały Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego z dnia 11 maja 1956 r. utworzono w Politechnice Łódzkiej Wydział Budownictwa Lądowego. W latach 1956–1958 organizatorem i pełniącym obowiązki dziekana był doc. dr Władysław Kuczyński, który w roku akademickim 1958/59 został pierwszym dziekanem Wydziału.

W 1956 roku na Wydziale powołano Katedrę Budownictwa Żelbetowego pod kierunkiem ówczesnego docenta, a następnie profesora – Władysława Kuczyńskiego. W 1957 roku utworzono Katedrę Budownictwa Ogólnego pod kierunkiem doc. Jana Niewęgłowskiego oraz Katedrę Konstrukcji Stalowych pod kierunkiem doc. Jerzego Czechowicza. W roku 1958 została powołana Katedra Mechaniki Gruntów i Fundamentowania pod kierunkiem docenta, a potem profesora – Bolesława Rossińskiego oraz Katedra Mechaniki Budowli pod kierunkiem ówczesnego docenta, a potem profesora – Jerzego Mossakowskiego. W 1962 roku utworzono Katedrę Budownictwa Budowli (kier. prof. Piotr Klemm), Konstrukcji Metalowych (kier. doc. Marian Łukowiak) oraz Technologii i Organizacji Budownictwa (kier. dr W. Bortniczuk). W Instytucie Inżynierii Lądowej i Sanitarnej (przemianowanym z Instytutu Inżynierii Środowiska), prowadzonym przez doc. Tadeusza Przedeckiego, powołano pięć zakładów:

  • Geodezji i Geometrii Wykreślnej (kier. prof. Stefan Przewłocki), Geotechniki (kier. doc. T. Przedecki), Dróg i Mostów (kier. doc. Michał Żukowski), Inżynierii Środowiska (kier. doc. Marek Lebiedowski) oraz Techniki Ogrzewczej i Wentylacyjnej (kier. doc. Tadeusz Jan Trojanowski). W Instytucie Architektury i Urbanistyki, prowadzonym przez prof. Z. Świechowskiego, pozostała struktura bez zakładów naukowo-badawczych, ze zorganizowanymi zespołami dydaktycznymi.

W lutym 1990 roku Wydział powrócił do struktury katedralnej. Z Instytutów Inżynierii Budowlanej oraz Inżynierii Lądowej i Sanitarnej wyłoniono dziesięć katedr, a trzeci Instytut – Architektury i Urbanistyki – pozostał w dotychczasowej formie organizacyjnej[1].

Dziekani Wydziału[edytuj]

Struktura Wydziału[edytuj]

Obecnie Wydział składa się z dwóch instytutów i pięciu katedr:

Władze[edytuj]

  • Dziekan – dr hab. inż. Marek Lefik, prof. PŁ
  • Prodziekan do spraw Nauki – dr hab.n.t. Artur Zaguła
  • Prodziekan do spraw Studiów Stacjonarnych – dr inż. Jakub Miszczak
  • Prodziekan do spraw Studiów Niestacjonarnych i Jakości Kształcenia – dr inż. Michał Gajdzicki
  • Prodziekan do spraw Innowacji i Współpracy z Gospodarką – dr hab. inż. Renata Kotynia, prof. PŁ

Kierunki kształcenia[edytuj]

Wydział prowadzi cztery kierunki studiów w trybie stacjonarnym[2]:

  • Budownictwo (od 1956)
  • Architektura (od 1976)
  • Inżynieria środowiska (od 1969)
  • Gospodarka przestrzenna (od 2010)

Od roku 1995 Wydział prowadzi studia doktoranckie.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Praca zbiorowa, red. Ryszard Przybylski: Politechnika Łódzka 1945–1995. Łódź: nakł. Politechniki Łódzkiej, 1995, s. 222-236. ISBN 83-902081-9-9.

Linki zewnętrzne[edytuj]