Wyszkowski Grzbiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wyszkowski Grzbiet (niem Gemeinde Berge) - mikroregion we wschodniej części Górach Bystrzyckich, w Sudetach Środkowych[1].

Jest to wyraźny grzbiet o przebiegu północ-południe. Od wschodu graniczy on wzdłuż stromego uskoku z Rowem Górnej Nysy, od północy i północnego zachodu ogranicza go potok Toczna, od zachodu przechodzi w kotlinowate obniżenie, w którym rozłożyły się wsie Wyszki, Ponikwa i Poręba, wreszcie na południu zamyka go przełomowa dolina Ponika[1].

Północno-zachodnie, północne i wschodnie zbocza są strome, natomiast zachodnie łagodne.

W północnej części wznosi się Łubiec (556 m n.p.m.), w środkowej Kamienisko (526 m n.p.m.), w zachodniej Długi Grzbiet (535 m n.p.m.). W południowej części przecina go Piekielna Dolina.

Wyszkowski Grzbiet zbudowany jest ze skał metamorficznych należących do metamorfiku Gór Bystrzyckich i Orlickich, głównie gnejsów, łupków łyszczykowych i kwarcytów[1]. Na nich zalegają piaskowce górnokredowe[1].

Większość Grzbietu wraz ze wschodnimi zboczami porastają lasy, zachodnie stoki pokrywają pola i łąki[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 14: Góry Bystrzyckie i Orlickie. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1992, s. 280. ISBN 83-7005-340-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]