Wysznewe
50°23′13″N 30°21′29″E/50,386944 30,358056 | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Hromada | |||||
| Populacja (2022) |
| ||||
| • liczba ludności |
42 983 | ||||
| Nr kierunkowy |
+380 4598 | ||||
| Kod pocztowy |
08132 | ||||
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego  | |||||
Położenie na mapie Ukrainy  | |||||
| 50°23′13″N 30°21′29″E/50,386944 30,358056 | |||||
| Strona internetowa | |||||
Wysznewe (ukr. Вишневе) – miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, w rejonie buczańskim, graniczące od północnego wschodu z Kijowem, siedziba hromady. W 2022 roku liczyło ok. 43 tys. mieszkańców[1]. Ośrodek przemysłu spożywczego, ceramicznego, budowy maszyn, metalurgicznego i szklarskiego. W miejscowości znajduje się stacja kolejowa Wysznewe na linii Kijów-Żmerynka-Odessa[2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Początki Wysznewego sięgają 1886 roku, kiedy przez terytorium współczesnego miasta poprowadzono linię Kolei Południowo-Zachodniej. W 1887 roku wybudowano stację kolejową Żulany, której nazwę wzięto od pobliskiej wsi, oraz pierwsze domy dla pracowników kolei. Stacja była miejscem zaciętych walk w okresie 1918-1920, a w latach 1926-1928 służyła jako baza podczas budowy umocnień obronnych Kijowa. Pod koniec 1935 roku osiedle przy stacji liczyło już niemal 80 domów. W czasie II wojny światowej stacja pełniła rolę rubieży obronnej na podejściu do Kijowa. Za udział w walkach odznaczenia bojowe otrzymało łącznie 356 mieszkańców osady, w tym 28 pośmiertnie[2]. W 1958 roku formalnie wyodrębniono zabudowania wokół stacji jako samodzielne osiedle i nadano mu nazwę Wysznewe, nawiązującą do licznych sadów wiśniowych w miejscowych gospodarstwach. Miejscowość należała wówczas do rady wiejskiej Kriukiwszczyna w kijowsko-swiatoszynskim[3]. W 1960 roku Wysznewe otrzymało status osiedla typu miejskiego, a w 1971 roku zostało podniesione do rangi miasta[2]. W 1989 roku miejscowość liczyła 30 669 mieszkańców[4], a w 2001 roku – 34 465 mieszkańców (z czego prawie 88% stanowiła ludność ukraińskojęzyczna, a niemal 12% – ludność rosyjskojęzyczna[5]).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022. Статистичний збірник. За редакцією Марії ТІМОНІНОЇ. Київ: Державна служба статистики України, 2022, s. 26.
- 1 2 3 Вишневе. Енциклопедія Сучасної України. [dostęp 2026-02-04]. (ukr.).
- ↑ Про зміни в адміністративно-територіальному поділі. „Відомості Верховної ради Української Радянської Соціалістичної Республіки”. № 2, s. 50, 1958. Київ: Верховна Рада Української РСР.
- ↑ 19A0501_06. Кількість наявного та постійного населення за статтю та типом поселень (0,1,2,3). Банк даних Державноі служби статистики України. [dostęp 2026-02-04]. (ukr.).
- ↑ 19A050501_02_032. Розподіл населення за рідною мовою, Київська область (1,2,3,4). Банк даних Державноі служби статистики України. [dostęp 2026-02-04]. (ukr.).
