Zadnia Baszta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zadnia Baszta
Ilustracja
Zadnia Baszta od strony Dolinki Szataniej
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2379 m n.p.m.
Pierwsze wejście 1905
Z. Klemensiewicz, J. Maślanka
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Zadnia Baszta
Zadnia Baszta
Ziemia49°10′04″N 20°03′01″E/49,167778 20,050278

Zadnia Baszta (słow. Zadná Bašta, niem. Hintere Bastei, węg. Hátsó-Bástya, 2379 m n.p.m.) – szczyt w Tatrach Wysokich, położony na terenie Słowacji w Grani Baszt (Hrebeň bášt) oddzielającej Dolinę Młynicką od Doliny Mięguszowieckiej. Jest jednym z najwybitniejszych szczytów w tej grani, ma 3 wierzchołki, najwyższy jest południowy[1].

Wierzchołek sąsiaduje z Małą Capią Turnią (Malá capia veža) – rozdziela je Wyżnia Basztowa Przełęcz (Vyšné Baštové sedlo) – oraz z Diablowiną (Diablovina), rozdziela je Diabla Przełęcz (Diablovo sedlo). U podnóży Zadniej Baszty w Dolinie Młynickiej znajduje się Niżni Kozi Staw, od strony Doliny Mięguszowieckiej strome urwiska Zadniej Baszty opadają do Dolinki Szataniej[2]. U ich podnóża znajduje się wielki stożek piargowy zsypujący się z Szataniego Żlebu.

W nazewnictwie tatrzańskim basztami nazywa się turnie przypominające swoim kształtem basztę twierdzy lub zamku[1]. Przez Zadnią Basztę nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny.

Pierwsze odnotowane wejście:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
  3. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część V. Cubrynka – Skrajna Baszta. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.