Zadnia Rzeżuchowa Kopa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zadnia Rzeżuchowa Kopa
Zadná Žeruchová kopa
Ilustracja
Widok z Zielonej Doliny Kieżmarskiej
Państwo

 Słowacja

Pasmo

Tatry, Karpaty

Wysokość

1856 m n.p.m.

Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, po prawej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Zadnia Rzeżuchowa Kopa”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Zadnia Rzeżuchowa Kopa”
Ziemia49°13′02,3″N 20°13′18,6″E/49,217306 20,221833

Zadnia Rzeżuchowa Kopa (słow. Zadná Žeruchová kopa[1]) – wzniesienie w słowackiej części Tatr Wysokich, położone w dolnym fragmencie Koziej Grani. Od Skrajnej Rzeżuchowej Turni na południowym zachodzie oddziela ją Zadni Rzeżuchowy Przechód, natomiast od Skrajnej Rzeżuchowej Kopy na północnym wschodzie jest oddzielona Skrajnym Rzeżuchowym Przechodem. Wierzchołek Zadniej Rzeżuchowej Kopy znajduje się tuż ponad Zadnim Rzeżuchowym Przechodem[2].

Stoki północno-zachodnie opadają ze szczytu do Doliny Białych Stawów, południowo-wschodnie – do Doliny Zielonej Kieżmarskiej. Na północ od Zadniej Rzeżuchowej Kopy, w Niżniej Rzeżuchowej Kotlinie, znajduje się Niżni Rzeżuchowy Stawek. W południowo-wschodnich stokach znajduje się trawiasty żleb. Tereny wokół wzniesienia częściowo porośnięte są kosodrzewiną[2].

Na Zadnią Rzeżuchową Kopę, podobnie jak na inne obiekty w Koziej Grani, nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne. Najdogodniejsze drogi dla taterników wiodą na szczyt granią z sąsiednich przełęczy i z Doliny Białych Stawów[2].

Nazwy Rzeżuchowych Turni i sąsiednich obiektów pochodzą od Rzeżuchowych Stawków (Niżniego i Wyżniego), nad którymi obficie rośnie rzeżucha gorzka[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2014-01-26].
  2. a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXIV. Czerwona Turnia – Przełęcz pod Kopą. Warszawa: Sport i Turystyka, 1984, s. 230–231. ISBN 83-217-2472-8.
  3. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.