Zagreus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zagreus (gr. Ζαγρεύς Zagreús, łac. Zagreus) – w mitologii greckiej syn Zeusa i Persefony. Wedle mitu tytani, wrogowie Zeusa, wywabili małego Zagreusa z kołyski w pieczarze na wyspie Ida, nęcąc zabawkami, i rzucili się nań, chcąc go zabić. Zagreus kilka razy zmieniał postać, usiłując się im wymknąć. Wcielał się po kolei w Zeusa, Kronosa, lwa, konia, węża, tygrysa i byka. W ostatnim wcieleniu tytani schwytali go i pożarli. Wówczas Atena zjawiła się i ocaliła jedynie serce Zagreusa, po czym oddała je Zeusowi. Jego kości zostały pochowane przez Apolla w Delfach, a Zeus dokonał pomsty na tytanach, zabijając ich piorunami.

Zeus miał później połknąć uratowane przez Atenę serce Zagreusa, a następnie wraz z Semele począć nowego boga, Dionizosa.

Mit o wskrzeszeniu Zagreusa pod postacią Dionizosa stał się ważnym elementem wierzeń orfickich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Graves, Mity greckie, Henryk Krzeczkowski (tłum.), Aleksander Krawczuk, Zygmunt Kubiak (red.), Warszawa: Państ. Instytut Wydawniczy, 1982, ISBN 83-06-00210-5, OCLC 169962378.
  • J. Schmidt, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Katowice 1996, ​ISBN 83-7132-266-6​.