Zakrystia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zakrystia w katedrze w Kolonii

Zakrystia (st. wł. sacristia od sacrista – sługa kościelny, zakrystian, z łac. sacer – świętość) – boczne pomieszczenie sakralne występujące w świątyniach chrześcijańskich, umieszczane najczęściej z północnej lub południowej strony prezbiterium i połączone z nim wejściem.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zakrystia służy do przechowywania naczyń i szat liturgicznych, przygotowywania się kapłanów do odprawiania obrzędów liturgicznych. Zakrystia pojawiła się w okresie średniowiecza w miejsce diakonikonu.

W zakrystii znajduje się m.in. lawaterz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia chrześcijaństwa, t. 4, Wydawnictwo Jedność, Kielce 2005.