Zamek Dankwarderode

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek Dankwarderode
Zamek Dankwarderode
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Dolna Saksonia
Miejscowość Brunszwik
Styl architektoniczny romański
Architekt Ludwig Winter (rekonstrukcja 1887–1906)
Inwestor Henryk Lew
Rozpoczęcie budowy ok. 1173
Ważniejsze przebudowy 1616, XVIII w., 1887–1906
Zniszczono 1252, 1873
Położenie na mapie Dolnej Saksonii
Mapa lokalizacyjna Dolnej Saksonii
Zamek Dankwarderode
Zamek Dankwarderode
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Zamek Dankwarderode
Zamek Dankwarderode
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Zamek Dankwarderode
Zamek Dankwarderode
Ziemia 52°15′53″N 10°31′27″E/52,264722 10,524167
Strona internetowa
Zamek Dankwarderode
Burg Dankwarderode
Oddział Muzeum księcia Antoniego Ulryka
Oryginalna rzeźba Lwa Brunszwickiego – eksponat muzeum od 1989
Oryginalna rzeźba Lwa Brunszwickiego – eksponat muzeum od 1989
Państwo  Niemcy
Miejscowość Brunszwik
Adres Burgplatz 1
38100 Braunschweig
Data założenia 1963
Zakres zbiorów sztuka średniowieczna
Wielkość zbiorów ok. 400 eksponatów
Strona internetowa muzeum

Zamek Dankwarderode (niem. Burg Dankwarderode) w Brunszwikuromański dwór książęcy założony ok. 1173 roku przez księcia Saksonii i Bawarii Henryka Lwa z dynastii Welfów jako rezydencja władcy, który uczynił miasto siedzibą założonego przez siebie księstwa. Rezydencja ta usytuowana jest na dawnej wyspie na rzece Oker, zajmuje wschodnią stronę placu, przy którym Henryk Lew ufundował także kościół Św. Błażeja i Jana Chrzciciela, obecnie katedrę.

Dzieje[edytuj]

Pierwotna rezydencja składała się z palatium i dwukondygnacyjnej kaplicy dedykowanej świętym Jerzemu i Gertrudzie. W 1252 roku zamek uległ zniszczeniu przez pożar, a następnie odbudowany i powiększony do obecnych rozmiarów. W 1616 roku na zlecenie księcia Brunszwiku i Wolfenbüttel Fryderyka Ulryka zamek przebudowano w stylu północnego manieryzmu. W wyniku kolejnych przebudów w XVIII i XIX w. zamek niemal całkowicie utracił historyczne formy. Po pożarze w 1873 roku, dzięki mecenatowi ówczesnego regenta Brunszwiku, księcia Albrechta dokonano gruntownych badań. Wówczas uratowano zachowane romańskie fragmenty. W latach 1887–1906 architekt i budowniczy miejski Brunszwiku Ludwig Winter dokonał rekonstrukcji zamku, który otrzymał dawny kostium architektoniczny, natomiast część wnętrz z Salą Rycerską na czele otrzymała wystrój w duchu romantyczno-historyzującym. Po odbudowie ze zniszczeń wojennych w 1963 roku zamek stał się oddziałem Muzeum Księcia Antoniego Ulryka. Wewnątrz znalazły się zbiory sztuki średniowiecznej (cenne dzieła rzeźby, malarstwa książkowego, malarstwa tablicowego i rzemiosła artystycznego – złotnictwo, wyroby z kości słoniowej). W 1989 roku zbiory zostały wzbogacone o oryginalną brązową rzeźbę Lwa Brunszwickiego, który stał dotąd przed zamkiem. Oryginał w historycznym miejscu zastąpiono kopią z 1937 roku.

Galeria[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Georg Dehio, Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Bremen/Niedersachsen. Berlin-München 1977
  • Richard Moderhack, Braunschweiger Stadtgeschichte, Braunschweig, 1997
  • Monika Soffner-Loibl und Joachim Hempel, Der Braunschweiger Dom, Passau 1999
  • Reinhold Wex, Burg Dankwarderode [in:] Luitgard Camerer, Manfred Garzmann, Wolf-Dieter Schuegraf (Hrsg.), Braunschweiger Stadtlexikon, Braunschweig 1992

Linki zewnętrzne[edytuj]