Henryk Lew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Lew
ilustracja
książę Saksonii
Okres panowania od 1142
do 1180
książę Bawarii
Okres panowania od 1156
do 1180
Dane biograficzne
Dynastia Welfowie
Data urodzenia 1129
Data i miejsce śmierci 6 sierpnia 1195
Brunszwik
Ojciec Henryk X Pyszny
Matka Gertruda
Żona Matylda Plantagenet
Dzieci Otto IV
Koronacja Henryka Lwa i Matyldy w ewangeliarzu
Tzw. Lew Brunszwicki - zoomorficzny pomnik ku czci Henryka Lwa na zamku w Darkwarderode

Henryk Lew (niem. Heinrich der Löwe) (ur. 1129, zm. 6 sierpnia 1195 w Brunszwiku) - książę Saksonii Henryk III 11421180 i Bawarii Henryk XII 11561180 z dynastii Welfów.

Henryk Lew był synem księcia bawarskiego Henryka Pysznego i wnukiem po kądzieli cesarza Lotara III. Po dojściu do władzy Konrada III, króla Niemiec z rodu Hohenstaufów, jego ojciec został wygnany z kraju, a dziedzictwo Henryka przepadło (Bawarię otrzymali Babenbergowie, a Saksonię Askańczycy). Dopiero po śmierci Henryka Pysznego (w 1139 r.), Saksonia wróciła w ręce Henryka Lwa (w 1142 r.), za sprawą wstawiennictwa jego babki Richezy, żony Lotara III. W 1156 r. odzyskał Bawarię również za sprawą kobiety. Jego owdowiała matka Gertruda (córka cesarza Lotara III i Richezy) została bowiem wydana za Henryka Jasomirgotta z rodu Babenbergów, który wówczas władał Bawarią. Kiedy Babenberg został księciem Austrii Bawaria przypadła jego pasierbowi. Henryk Lew ożenił się z Matyldą Plantagenet (córką króla Anglii - Henryka II), z którą miał syna - Otto IV z Brunszwiku, późniejszego cesarza niemieckiego.

W 1147 podjął nieudaną wyprawę przeciw państwu plemiennemu Obodrzyców na terenach obecnej Meklemburgii, jednak zmusił książąt Pomorza Zachodniego (określanego również jako Pomorze Przednie) do uznania jego władzy w stosunku lennym. W latach 1160-1163 ostatecznie podbił ziemie Obodrzyców, następnie wraz z Danią pokonał Wieletów, zdobył wpływy na Pomorzu Zachodnim i wyspie przybrzeżnej Rugii. Wprowadzał chrześcijaństwo w nadbałtyckich ziemiach słowiańskich, gdzie lokował osadników niemieckich. Potęgą dorównywał niemal cesarzowi niemieckiemu Fryderykowi I Barbarossie, jednak w 1176 popadł w zatarg z nim, następnie został osądzony i skazany na banicję. Ostatecznie Henryk Lew utracił długo budowane dziedzictwo Welfów, które następnie uległo rozpadowi.

Miasta założone przez Henryka Lwa[edytuj]


Poprzednik
Albrecht Niedźwiedź
Coat of arms of Saxony.svg książę Saksonii
1142-1180
Coat of arms of Saxony.svg Następca
Bernard III