Zapora Hirakud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zapora Hirakud
Państwo  Indie
Rzeka Mahanadi
Typ zapory betonowa
Funkcja energetyczna
rekreacyjna
Położenie na mapie Orisy
Mapa lokalizacyjna Orisy
Zapora Hirakud
Zapora Hirakud
Położenie na mapie Indii
Mapa lokalizacyjna Indii
Zapora Hirakud
Zapora Hirakud
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Zapora Hirakud
Zapora Hirakud
Ziemia 21°31′51″N 83°52′18″E/21,530833 83,871667

Zapora Hirakudzapora i elektrownia wodna na rzecze Mahanadi zlokalizowana w indyjskim stanie Orisa w odległości 15 kilometrów od miasta Sambalpur. Powstanie zapory uznawane jest za sztandarowy przykład cechującej rządy Jawaharlala Nehru przyśpieszonej i kosztownej społecznie industrializacji.

Wstępne plany budowy zapory retencyjnej i połączonej z nią elektrowni wodnej powstały jeszcze w okresie brytyjskiego panowania kolonialnego. Budowa zapory rozpoczęta została 12 kwietnia 1948 roku. Kompleks ukończony został w 1953 roku, zaś użytkowanie tamy zostało formalnie zainaugurowane przez Nehru 13 stycznia 1957 roku.

Tama Hirakud jest jedną z najdłuższych zapór wodnych świata. Całkowita długość tamy wynosi 25,8 kilometrów, w tym 4,8 kilometrów w jej głównym odcinku. Maksymalna wysokość obiektu wynosi 60,96 m. Zasadniczym celem powstania obiektu była ochrona przeciwpowodziowa oraz irygacja okolicznych obszarów. Obiekt spełnia także istotną funkcję energetyczną: łączna moc hydroelektrowni Hirakud obecnie wynosi 307.5 MW.

Konsekwencją postania zapory stało się wysiedlenie z miejsca dotychczasowego zamieszkania ponad 110000 osób (22000 rodzin)[1].

Zapora Hirakud
Zapora Hirakud

Przypisy

  1. B. Termiński, Przesiedlenia inwestycyjne: Nowa kategoria migracji przymusowych, Oficyna Wydawnicza Łośgraf, Warszawa, 2012.