Zbrojenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Widok konstrukcji w trakcie wykonywania zbrojenia

Zbrojenie – wkładki w postaci stalowych prętów, siatek[1] lub innych kształtowników - umieszczane w betonie konstrukcyjnym w celu zwiększenia jego wytrzymałości na rozciąganie[2]. Taki wzmocniony stalą beton nazywany jest żelbetem (żelazobetonem).

Zbrojenie w postaci prętów może być wykonane:

  • ze stali miękkiej - wtedy końce prętów zaginane są tak, że tworzą literę U co zapobiega poślizgowi stali po betonie,
  • ze stali o podwyższonej wytrzymałości - wtedy pobocznice prętów pokryte są poprzecznymi żeberkami antypoślizgowymi.

Przy projektowaniu właściwego rozkładu zbrojenia w betonie belek zginanych i prętów rozciąganych ważna jest znajomość trajektorii głównych naprężeń rozciągających.

W geotechnice istnieje pojęcie gruntu zbrojonego[3] - zbrojeniem mogą być tu zarówno elementy stalowe, jak również materiały takie, jak geotekstylia[3] czy zużyte opony.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bogdan Golis, Stalowe druty, pręty i wyroby z drutów do zbrojenia betonu, Częstochowa, Wyd. Politechiki Częstochowskiej, 2002
  2. S.Czempiński, Zbrojenie wyrobów żelbetowych, Warszawa, Budownictwo i Architektura,1956
  3. a b A.Sawicki, D.Leśniewska, Grunt zbrojony – teoria i zastosowanie, Wyd. Politechnika Warszawska 1993

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]