Zdziarska Przełęcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdziarska Przełęcz
Ilustracja
Państwo  Słowacja
Wysokość 1077 m n.p.m.
Pasmo Tatry, Magura Spiska, Karpaty
Sąsiednie szczyty Długi Wierch, Przysłop
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Zdziarska Przełęcz
Zdziarska Przełęcz
Ziemia49°16′43″N 20°12′27″E/49,278611 20,207500

Zdziarska Przełęcz – przełęcz oddzielająca Tatry (a dokładniej Długi Wierch, ok. 1128 m w Tatrach Bielskich) od Magury Spiskiej (a dokładniej szczytu Przysłop, 1214 m). Władysław Cywiński podaje jej wysokość 1077[1], mapa Polkartu 1081 m[2]. Zachodnie, porośnięte lasem stoki przełęczy opadają do Doliny Goliasowskiej, spod przełęczy spływa nimi Goliasowski Potok (dopływ Jaworowego Potoku), ze stoków wschodnich, opadających do Doliny Średnicy spływa potok Średnica (dopływ Bielskiego Potoku)[1].

Dawniej nazywana była również Żarską Przełęczą (słow. Ždiarskie sedlo, Pod Príslopom, Príslopské sedlo, niem. Ždjarer Pass, Prisloppass, dawniej Tsarer-Pass, węg. Zári-szoros, Prislop-hágó. Zdziarska Przełęcz dzieli Rów Podtatrzański na 2 odcinki: Rów Podspadzki po zachodniej stronie jej podnóży i Rów Zdziarski po wschodniej stronie jej podnóży[3].

Zdziarska Przełęcz to szerokie siodło przez które przebiega Droga Wolności na odcinku pomiędzy Podspadami a Zdziarem. Niektórzy za granicę między Tatrami a Magurą Spiską uważają nie Zdziarską Przełęcz, lecz położone nieco na południe od niej Podspadzkie Siodło[4].

Z przełęczy ciekawy widok na Tatry Bielskie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część zachodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 4, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, ​ISBN 83-7104-015-6
  2. Tatry Wysokie i Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa, Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06, ​ISBN 83-87873-26-8
  3. a b Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ​ISBN 83-7104-009-1
  4. Północna granica Tatr. [dostęp 2010-12-06].