Zdzisław Ziemba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdzisław Albin Ziemba
Państwo działania  Polska
Data urodzenia 1 marca 1930
Data i miejsce śmierci 9 grudnia 2015
Wrocław
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: logika[1]
Habilitacja 1968
Profesura 1988

Zdzisław Albin Ziemba (ur. 1 marca 1930, zm. 9 grudnia 2015 we Wrocławiu) – polski logik i teoretyk prawa, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1948-1953 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie rozpoczął studia doktoranckie na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, które zakończył obroną pracy doktorskiej pt. O zasadności wnioskowań przez analogię. Habilitował się w 1968 roku na podstawie rozprawy Logika deontyczna jako formalizacja rozumowań deontycznych. Tytuł profesora otrzymał w 1988 roku[2].

W latach 1956-1991 był pracownikiem Zakładu Logiki, a od 1991 roku do przejścia na emeryturę - Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego[2].

W pracy naukowej zajmował się przede wszystkim logiką deontyczną, jej paradoksami, własnościami jej systemów oraz możliwością zastosowania rachunków deontycznych w metaetyce i teorii prawa.

Był mężem Hanny Świdy-Ziemby.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Logika deontyczna jako formalizacja rozumowań normatywnych, Warszawa 1969,
  • Analityczna teoria obowiązku, studium z logiki deontycznej, Warszawa 1983,
  • Prawo przeciwko społeczeństwu. Polskie prawo karne w latach 1944–1956, Warszawa 1997.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prof. dr hab. Zdzisław Ziemba, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2021-09-15].
  2. a b Wspomnienie o Zdzisławie Albinie Ziembie. edukacja-filozoficzna.uw.edu.pl [dostęp 8 sierpnia 2018]