Zimowy zmierzch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zimowy zmierzch
Gatunek film psychologiczny
Rok produkcji 1956
Data premiery 1 lutego 1957
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 87 min
Reżyseria Stanisław Lenartowicz
Scenariusz Tadeusz Konwicki
Główne role Włodzisław Ziembiński
Bogusz Bilewski
Ligia Borowczyk
Muzyka Adam Walaciński
Zdjęcia Mieczysław Jahoda
Scenografia Jan Grandys
Kostiumy Zdzisław Kielanowski
Montaż Lidia Pacewicz
Produkcja Zespół Filmowy Rytm

Zimowy zmierzch – polski film psychologiczny z 1956 w reżyserii Stanisława Lenartowicza, samodzielny pełnometrażowy debiut reżysera. Film zrealizowany według scenariusza Tadeusza Konwickiego wyróżniał się w momencie premiery odejściem od założeń filmowego socrealizmu; ledwie zarysowana akcja – stary kolejarz Rumsza nie akceptuje małżeństwa swego jedynego ocalałego po II wojnie światowej syna, który wrócił z wojska z ciężarną żoną – stanowiła pretekst do ukazania życia zapadłej prowincji na tzw. Kresach Wschodnich, niedotkniętej zbytnio przemianami okresu stalinizmu. Sporo uwagi Lenartowicz i Konwicki poświęcili przedstawieniu ceremonii katolickich, będących w filmach socrealistycznych tabu[1].

Gwałtowne zerwanie z estetyką socrealizmu było powodem, dla którego Zimowy zmierzch stał się obiektem zajadłej krytyki. Z tego powodu Lenartowicz zmuszony był zmienić poetykę dalszych swoich filmów, nigdy później nie kręcąc równie odważnego dzieła. Dopiero po latach Zimowy zmierzch został zrehabilitowany jako ważne osiągnięcie artystyczne[1].

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Lubelski 2015 ↓, s. 206–207.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Lubelski, Historia kina polskiego 1895-2014, Kraków: Universitas, 2015.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]