Zjawisko fotowoltaiczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zjawisko fotowoltaiczne (efekt fotowoltaiczny) – zjawisko fizyczne polegające na powstaniu siły elektromotorycznej w ciele stałym pod wpływem promieniowania świetlnego. W związku z tym należy do zjawisk fotoelektrycznych wewnętrznych. Zjawisko fotowoltaiczne jako pierwszy zauważył w roku 1839 Aleksander Edmund Becquerel, ojciec Henriego Becquerela[1].

Zjawisko to jest wykorzystywane w ogniwach fotowoltaicznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Kajetan Wróblewski. Raz dobrze, raz źle. „Wiedza i Życie”, s. 69, październik 2011. ISSN 0137-8929.