Zofia Branicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zofia Branicka
Ilustracja
Herb
Korczak
Rodzina Braniccy herbu Korczak
Data i miejsce urodzenia 11 stycznia 1790
Warszawa
Data i miejsce śmierci 6 stycznia 1879
Krzeszowice
Ojciec Franciszek Ksawery Branicki
Matka Aleksandra von Engelhardt
Mąż

Artur Stanisław Potocki

Dzieci

Adam Józef Potocki

Zofia z Branickich Potocka (ur. 11 stycznia 1790 w Warszawie - zm. 6 stycznia 1879 w Krzeszowicach) – polska arystokratka, żona Artura Potockiego, którego poślubiła w 1816, filantropka.

Pochodziła z rodu Branickich, była córką Franciszka Ksawerego i Aleksandry, żoną Artura Potockiego, matką Adama Potockiego.

Była miłośniczką sztuki, kolekcjonowała m. in. malarstwo włoskie. Jako filantropka była działaczką Arcybractwa Miłosierdzia i Towarzystwa Dobroczynności. Założyła szpital i schronisko dla biednych w Krzeszowicach i nazwała go imieniem męża Artura Potockiego. Patronowała akcji niesienia pomocy rannym w powstaniu styczniowym. Była inicjatorką przebudowy kaplicy Świętego Leonarda na Wawelu, fundatorką kaplicy Potockich w Katedrze Wawelskiej oraz założycielką Biura Ratunkowego dla niesienia pomocy pogorzelcom w krakowskim pałacu pod Baranami.

Została pochowana w Krzeszowicach 9 stycznia 1879.