Zofia Komedowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
 Ten artykuł dotyczy Crazy Girl – żony Krzysztofa Komedy. Zobacz też: Zofia Trzcińska-Kamińska – polska rzeźbiarka, malarka.

Zofia Komedowa, właśc. Zofia Janina Trzcińska, z domu von Tittenbrun[1] (ur. 13 listopada 1929 w Dryszczowie[2], zm. 20 sierpnia 2009 w Warszawie[3]) – Crazy Girl, polska miłośniczka jazzu, organizatorka, promotorka i manager, guru polskich jazzmanów, muza i żona Krzysztofa Komedy[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Zofia Komeda Trzcińska z d. Tittenbrun pochodząc z patriotycznej rodziny od 13 roku życia była żołnierzem AK ugrupowania „Jodła” przybierając pseudonimy Zośka i Harcerka. Po wojnie już od lat 50. związana była ze środowiskiem jazzowym. Była legendą polskiego jazzu, jego promotorką, uczestniczką legendarnych festiwali jazzowych w Sopocie a także żoną i muzą pianisty a także kompozytora muzyki jazzowej i filmowej Krzysztofa Komedy, który właśnie dla niej skomponował utwór „Crazy Girl”. Aktywnie organizowała i prowadziła koncerty wielu grup jazzowych m.in. Kurylewicza, Drążka, kierowała Piwnicą pod Baranami i Jazz Klubem Helikon w Krakowie, organizowała Festiwal Wokalistów Jazzowych w Lublinie, Pianistów Jazzowych w Kaliszu, Jazz Jantar na Wybrzeżu[5].

Przyczyniła się również do rozsławiania muzyki Krzysztofa Komedy. Po jego śmierci od roku 1969 wiele lat mieszkała w Bieszczadach. Zakładała pierwszą w Polsce Solidarność Rolników Indywidualnych, a następnie współorganizowała pierwszy chłopski strajk w Ustrzykach Dolnych. Autorka autobiograficznych książek „Komeda, Zośka i inni”[6][5] i „Nietakty. Mój czas mój jazz”[7][8].

Grób Zofii i Krzysztofa Komedów na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Zmarła na zawał serca[4]. Została pochowana 11 września 2009 na Starych Powązkach obok męża.

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 10 września 2009 za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz przemian demokratycznych, za promowanie polskiej muzyki jazzowej została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[9][5].

Przypisy

  1. Donata Subbotko: Krzysztof Komeda. Chłopiec to był. wyborcza.pl, 2009-04-29. [dostęp 2009-08-23]. (arch.)
  2. Donata Subbotko: Zmarła Zofia Komedowa. Gazeta Wyborcza nr 196, wydanie z dnia 22/08/2009. Kultura, s. 9.
  3. Marek Dusza: Zofia Komedowa nie żyje. rp.pl, 2009-08-22. [dostęp 2009-08-23].
  4. a b Donata Subbotko: Zmarła Zofia Komedowa. wyborcza.pl, 2009-08-21. [dostęp 2009-08-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-04)].
  5. a b c Prezydent odznaczył "Crazy Girl". prezydent.pl, 2014-11-13. [dostęp 2009-10-27].
  6. Zofia Komedowa Trzcińska: Komeda, Zośka i inni. Warszawa: Komeda Music, Zofia Trzcińska, 1996. ISBN 83-90649-70-5.
  7. Zofia Komedowa Trzcińska: Nietakty. Mój czas mój jazz. Warszawa: Wydawnictwo Szelest, 2015. ISBN 978-83-65381-00-2.
  8. Komeda. Wydawnictwo Szelest. [dostęp 2015-12-08].
  9. M.P. z 2010 r. Nr 27, poz. 271