Zofia de Ines-Lewczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zofia de Ines-Lewczuk, Zofia de Ines (ur. 15 maja 1948 w Rybniku) – scenografka teatralna, operowa, baletowa, filmowa i telewizyjna.

W 1972 roku ukończyła Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, a w 1975 także Podyplomowe Studium Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Debiutowała w 1975 roku przygotowując kostiumy do "Białego małżeństwa" Tadeusza Różewicza – w reżyserii Kazimierza Brauna we wrocławskim Teatrze Współczesnym. W 1976 roku na tej samej scenie opracowała scenografię do kolejnych realizacji Brauna – "Kleopatry i Cezara" Cypriana Kamila Norwida, "Anny Liwii" Macieja Słomczyńskiego na podstawie Jamesa Joyce'a, a w 1977 roku do "Operetki" Witolda Gombrowicza.

Ma w dorobku ponad sto różnych realizacji w kraju i za granicą. Pracowała m.in. z takimi reżyserami, jak: Henryk Baranowski, Jerzy Jarocki, Adam Hanuszkiewicz, Maciej Prus, Marek Weiss-Grzesiński, Krzysztof Zaleski, Wojciech Misiuro (w ramach zespołu Teatru Ekspresji w Gdyni) oraz Ewa Wycichowska (w ramach Polskiego Teatru Tańca w Poznaniu).

Przez wiele lat współpracowała również z twórcą polskiego teatru pantomimy Henrykiem Tomaszewskim, z którym zrobiła m.in. "Rycerzy króla Artura", "Syna marnotrawnego", "Sen nocy letniej" a także "Orfeusza i Eurydykę" Christopha Glucka.

Tworzyła dla większości scen operowych w Polsce. Dla Opery Narodowej zaprojektowała scenografię do "Fausta" Gounoda, "Rossinian", "Bolera" i "Carmina burana" w choreografii Antala Fodora oraz do "Rigoletta" Verdiego. W 2001 r. przygotowała w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej dekoracje (wraz ze Sławomirem Lewczukiem) i kostiumy do "Strasznego dworu" Moniuszki w reżyserii Mikołaja Grabowskiego, w 2007 scenografię spektaklu "W krainie czarodziejskiego fletu" Mozarta, a w 2008 r. kostiumy do spektaklu "Magiczny Doremik" Ptaszyńskiej.

Ostatnie jej prace to m.in. projekty kostiumów do "Rigoletta" Giuseppe Verdiego w inscenizacji Henryka Baranowskiego w Operze Krakowskiej (2004), "Smutnej królewny" Michała Walczaka w reżyserii Pawła Aignera z warszawskiego Teatru Montownia (2004), oraz "Przypadków pana Von K." według Heinricha von Kleista - spektaklu Ewy Wycichowskiej z Polskiego Teatru Tańca w Poznaniu (2005).

Bibliografia[edytuj]