Zosimos (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zosimos (gr. Ζώσιμος, łac. Zosimus, II połowa V wieku n.e.) – historyk rzymski piszący po grecku.

Autor dzieła Nowa historia (gr. Ίστορία νέα Historia neá), które zawarte w 6 księgach obejmuje okres od Oktawiana Augusta (I wiek p.n.e.) do roku 410 n.e. Według Focjusza przepisał po prostu dzieło Eunapiosa; pogląd ten podtrzymuje znaczna część badaczy[1]. Przeciwnik chrześcijaństwa, w którym widział przyczynę upadku rzymskiego imperium. Gloryfikował Juliana Apostatę.

Przekłady na język polski[edytuj]

  • Zosimos: Nowa historia. Przełożyła z języka greckiego Helena Cichocka. Wstęp, bibliografia i komentarz Ewa Wipszycka, Warszawa 1993.
  • Zosimos: Nowa historia (fragm.) Przeł. Halina Evert-Kappesowa [w:] Upadek Cesarstwa Rzymskiego i początki feudalizmu na Zachodzie i w Bizancjum. Opr. Marian Henryk Serejski. Warszawa 1954. Materiały źródłowe do historii powszechnej epoki feudalizmu, t. 1, red. Marian Małowist, s. 21-22, s. 27-30.

Przypisy

  1. Ewa Wipszycka: Wstęp. W: Zosimos: Nowa historia. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 2012, s. 26-27. ISBN 978-83-211-1923-6.

Bibliografia[edytuj]

  • Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: PWN, 1968.

Linki zewnętrzne[edytuj]