Zygmunt Węclewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Węclewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1824
Międzyrzecz
Data i miejsce śmierci 1887
Lwów
Zawód, zajęcie filolog

Zygmunt Węclewski (ur. 1 lub 19 maja 1824 w Międzyrzeczu, zm. 14 sierpnia 1887 we Lwowie) – polski filolog klasyczny.

Był synem Sylwestra, urzędnika sądu ziemskiego, i Tekli z Zakęskich, miał starszego brata Stanisława, pedagoga i edytora tekstów staropolskich. Uczył się w gimnazjum Fryderyka Wilhelma w Poznaniu, studiował na Uniwersytecie we Wrocławiu, doktor Uniwersytetu w Halle, do 1869 profesor Szkoły Głównej w Warszawie, w 1871 został pierwszym polskim profesorem katedry filologii klasycznej Uniwersytetu Lwowskiego, a w latach 1877-1878 pełnił godność rektora tej uczelni. Wykładał na niej do 1887. Członek Akademii Umiejętności w Krakowie. Był autorem popularnych słowników łaciny i greki, tłumaczem wszystkich zachowanych tragedii greckich oraz uczonym badającym twórczość Klemensa Janickiego i Andrzeja Krzyckiego.

Prace[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik łacińsko-polski do autorów klasycznych..., Poznań 1851
  • Historia tragedii greckiej, Warszawa 1859
  • Disputatio de Clementis Ianicii scriptis, Warszawa 1865
  • Historia literatury greckiej od czasów Aleksandra Wielkiego..., Warszawa 1867
  • Słownik grecko-polski, Warszawa 1868
  • Tragicy greccy[1] w trzech tomach, przekład wszystkich tragedii greckich, Poznań, Biblioteka Kórnicka, 1873 i nn

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


  1. Tragedye Eschylosa, przekł. Z. Węclewskiego, wyd. 1873, Tragicy Greccy ; t. 1, polona.pl [dostęp 2019-01-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Halina Gacowa, Węclewski Zygmunt, w: Dawni pisarze polscy od początków piśmiennictwa do Młodej Polski. Przewodnik biograficzny i bibliograficzny, tom V: U–Ż, uzupełnienia, indeksy (koordynacja całości Roman Loth), Warszawa 2004, s. 31–33