Ślepota śnieżna

Tradycyjna, wykonana z kości i ścięgien karibu osłona oczu Inuitów, zmniejszająca ilość światła dostającą się do oczu.

Ślepota śnieżna - oparzenie siatkówki oka w okolicy plamki żółtej, spowodowane działaniem promieni światła widzialnego w połączeniu ze światłem ultrafioletowym. Podobna sytuacja może dotyczyć nabłonka przedniego rogówki. Uszkodzenie tej części oka przynosi dolegliwości bólowe.

Ślepota śnieżna powstaje w warunkach silnego nasłonecznienia, np. podczas długiego przebywania na śniegu lub na plaży. Może być przejściowa lub trwała.

Stosowane są różnorodne techniki zapobiegania ślepocie śnieżnej. Do historycznych należą "okulary" sporządzane z opaski i zwisających z niej przed oczyma włókien. Współcześnie stosuje się okulary przeciwsłoneczne lub gogle.

Linki zewnętrzne

• Światło reflektorów też może wywołać ślepotę śnieżną

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.