Abdalwadydzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
NotCommons-emblem-copyrighted.svg
 Ostrzeżenie

Zawartość tej strony może naruszać prawa autorskie

Tekst źródłowy prawdopodobnie pochodzi z:

F. Bocheński, Abdalwadydzi, w: Mały słownik kultury świata arabskiego, pod red. J. Bielawskiego, Warszawa 1971, s.13-14

Link do tej strony został dodany do Wikipedia:Lista NPA.

Wskazówki dla twórców hasła
  1. Nie usuwaj tego szablonu. Zostanie on usunięty, jeżeli prawa autorskie tego artykułu zostaną wyjaśnione.
  2. Jeżeli potrafisz, napisz artykuł tak, aby nie naruszał praw autorskich.
  3. Jeżeli posiadasz prawa autorskie do tej treści lub posiadasz zgodę na publikację zgodną z naszą licencją, proszę, napisz o tym fakcie na stronie dyskusji tego artykułu i na stronie Wikipedia:Lista NPA oraz zastosuj procedurę zamieszczania haseł wcześniej opublikowanych.
  4. Jeśli status praw autorskich tego artykułu nie zostanie wyjaśniony, strona ta zostanie usunięta.

Powielanie materiałów chronionych prawami autorskimi – bez zezwolenia właściciela tych praw – jest pogwałceniem obowiązującego prawa, jest też sprzeczne z ustaleniami Wikipedii. Osobom, które regularnie wstawiają takie materiały, może zostać odebrane prawo edycji Wikipedii.

Jeżeli oznaczyłeś tę stronę jako podejrzaną o naruszenie praw autorskich, dodaj link do sekcji zgłoszone artykuły na WP:NPA:

=== [[Abdalwadydzi]] ===
* źródło: F. Bocheński, Abdalwadydzi, w: Mały słownik kultury świata arabskiego, pod red. J. Bielawskiego, Warszawa 1971, s.13-14. ~~~~

Abdalwadydzi lub Zajjanidzi (Banu 'Abd al-Wad) - dynastia pochodzenia berberyjskiego panująca w środkowej części płn. Afryki (Maghrib al-Ausat) ze stolicą w Tilimsanie w latach 1235 - 1554 (tereny dzisiejszej Algerii).

Założycielem tej dynastii był Jaghmursan ibn Zajjan. W początkowym okresie władcy tej dynastii byli wasalami Almohadów, a po ich upadku od roku 1269 objęli samodzielne panowanie. Panowanie ich upłynęło na ciągłych sporach i walkach z sąsiednimi dynastiami: Hafsydami i Merynidami.

Okres lat 1337-1359 obejmował okupację państwa przez Merynidów, w tym czasie władcy dynastii sprawowali władzę tylko symboliczną. Z tej niewoli wyzwoleni zostali przez Abu Hammu Musa II. Na czas jego panowania (1359-89) przypada też największy rozkwit dynastii. W tym czasie na dworze przebywał i piastował urząd szambelana Ibn Chaldun - arabski filozof i historyk. Po śmierci władcy Abu Hammu Musa II, który zginął w wojnie domowej ze swym synem Abu Tafsinem rozpoczęła się stopniowa, powolna degradacja dynastii i jej upadek. Zastali wasalami Merynidów aż do ich całkowitego unicestwienia w 1554 roku.

Władcy dynastii [edytuj]

Bibliografia [edytuj]

  • F. Bocheński, Abdalwadydzi, w: Mały słownik kultury świata arabskiego, pod red. J. Bielawskiego, Warszawa 1971, s.13-14.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Abdalwadydzi&oldid=36282875”