Abstrakcja geometryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Abstrakcja geometryczna - kierunek w sztuce polegający na operowaniu różnymi formami geometrii. Stanowi przeciwieństwo abstrakcji organicznej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Abstrakcja geometryczna powstała w konsekwencji zapoczątkowanego pod koniec XIX w. kryzysu tradycyjnej sztuki mimetycznej, wywołanego z kolei przemianami społecznymi i wynalazkiem fotografii.

Pomimo że za ramy czasowe abstrakcji uważa się lata 1945-1955, to już w 1915 Malewicz wydał swój manifest suprematyzmu - jak też nazywa swoje malarstwo. Również Piet Mondrian od 1911 zaczynał malować abstrakcyjnie, co w końcu pozwoliło mu dojść do kompozycji przedstawiających kwadraty i białe linie.

W latach 1918-1939 dominowała abstrakcja geometryczna. Na gruncie sztuki abstrakcyjnej powstały idee powiązania malarstwa z innymi sztukami plastycznymi, rozwijało się nowe pojęcie jedności stylowej, kwitła twórczość teoretyczna.

Abstrakcja w krajach europejskich[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Kotula A., Krakowski P., Sztuka abstrakcyjna, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1973.
  • Serafin A., Architektoniczna interpretacja dzieł sztuki awangardowej w pierwszej połowie XX wieku [w:] Nawrocka E., Żmudzka-Brodnicka M., Płotka W., Żerko J. [red.], Wokół problemów z interpretacją i historią, Gdańsk 2011.