Abstrakcja geometryczna
Abstrakcja geometryczna - kierunek w sztuce polegający na operowaniu różnymi formami geometrii. Stanowi przeciwieństwo abstrakcji organicznej.
Historia [edytuj]
Abstrakcja geometryczna powstała w konsekwencji zapoczątkowanego pod koniec XIX w. kryzysu tradycyjnej sztuki mimetycznej, wywołanego z kolei przemianami społecznymi i wynalazkiem fotografii.
Pomimo że za ramy czasowe abstrakcji uważa się lata 1945-1955, to już w 1915 Malewicz wydał swój manifest suprematyzmu - jak też nazywa swoje malarstwo. Również Piet Mondrian od 1911 zaczynał malować abstrakcyjnie, co w końcu pozwoliło mu dojść do kompozycji przedstawiających kwadraty i białe linie.
W latach 1918-1939 dominowała abstrakcja geometryczna. Na gruncie sztuki abstrakcyjnej powstały idee powiązania malarstwa z innymi sztukami plastycznymi, rozwijało się nowe pojęcie jedności stylowej, kwitła twórczość teoretyczna.
Abstrakcja w krajach europejskich [edytuj]
- Białoruś Kazimierz Malewicz
- Rosja: Władimir Tatlin, A. Rodczewko, El Lissitzky, Kandinsky
- Holandia: Piet Mondrian, De Stijl i teoria neoplastycyzmu
- Niemcy: założenia Bauhausu
Źródła [edytuj]
- Kotula A., Krakowski P., Sztuka abstrakcyjna, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1973.
- Serafin A., Architektoniczna interpretacja dzieł sztuki awangardowej w pierwszej połowie XX wieku [w:] Nawrocka E., Żmudzka-Brodnicka M., Płotka W., Żerko J. [red.], Wokół problemów z interpretacją i historią, Gdańsk 2011.
