Action painting

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Action Painting

Action painting, action-art (ang.), malarstwo gestu – technika malarska i nurt wewnątrz ekspresjonizmu abstrakcyjnego, polegający na wykorzystaniu spontanicznego, nieskrępowanego regułami malarskimi gestu bezpośredniego rozlewania (chlapania) farby na płótno.

Swój początek miał w Ameryce, w latach 40. XX wieku a terminu action painting po raz pierwszy użył Harold Rosenberg w 1952 roku do opisu twórczości Jacksona Pollocka (najbardziej reprezentatywne dla tego nurtu obrazy Pollock malował w latach 19481950). Action painting wyrasta z założenia, że obraz nie jest ukończonym dziełem, ale zapisem procesu twórczego. W tym rozumieniu fizyczny akt malowania był uznawany za podstawowy środek ekspresji, stając się zresztą bezpośrednią inspiracją do powstania happeningu.

Termin action painting łączy się z zasadą all-over, w której postuluje się, aby malować tak, by każdy, najdrobniejszy fragment obrazu był jednakowo ważny (tzn. by nie wyróżniać kompozycyjnie żadnej jego części), i jednakowo wypełniony zapisem malarskiego gestu.

Techniką action painting posługiwała się Małgorzata Starowieyska (np. cykl obrazów "Bolero" – Berlin, 1987-88).

Z polskich artystów do najwybitniejszych postaci należał Tadeusz Kantor[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mały słownik terminów plastycznych, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1990, ISBN 83-214-0590-8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]