Airsoft

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Osoby grające w airsoft

Airsoft – gra zespołowa wykorzystująca pneumatyczne elektryczne, gazowe i sprężynowe repliki broni palnej strzelające plastikowymi kulkami o kalibrze 6 (rzadziej 8) mm, np.: AK, M16, M60.

Wstęp[edytuj | edytuj kod]

Podstawowym celem w grze jest trafienie przeciwnika plastikową, najczęściej nie powodującą obrażeń, kulką. Scenariusze gry zazwyczaj naśladują fikcyjne, bądź historyczne działania wojenne, policyjne lub potyczki oddziałów paramilitarnych. W czasie rozgrywki obowiązuje zestaw zasad bezpieczeństwa spisanych w tzw. prawie ASG[1]. Najważniejszą z nich jest obowiązek używania okularów ochronnych. Ustalenia szczegółowe odnośnie zasad trafienia, czasu powrotu do gry, warunków zwycięstwa itp. zależą od typu rozgrywki. W czasie rozgrywki gracze stosują taktyki przypominające taktykę wojskową, jednak dostosowane do specyfiki replik jak zasięg czy nieprzebijalność zasłon[2].

Rozgrywki[edytuj | edytuj kod]

W grach airsoftowych może uczestniczyć od kilku do kilkuset osób. Odbywają się one najczęściej w odludnych miejscach o dużej powierzchni (lasy, poligony wojskowe, puste budynki pofabryczne).

Gry airsoftowe najczęściej należą do 3 kategorii:

  1. Gry sportowe "strzelanki" – dwie lub więcej drużyn konkuruje w nich dążąc do wykonania określonego zadania. Zazwyczaj w scenariuszach tego typu chodzi o przejęcie kontroli nad określonymi lokalizacjami, odbicie zakładnika bądź wyeliminowanie wszystkich przeciwników. Trafienie powoduje wyłączenie zawodnika z gry do końca rozgrywki lub na kilka-kilkanaście minut. "Strzelanki" są dynamiczne, trwają kilkadziesiąt minut do kilku godzin.
  2. LARP-y – rozgrywki o bardzo rozbudowanej warstwie fabularnej, gdzie strzelanie pełni rolę dodatku, a najważniejszy jest klimat i kreatywność graczy. Scenariusze zazwyczaj są bogate w akcenty humorystyczne, używa się dużej ilości rekwizytów. Przykładowa rozgrywka to impreza w czasie której kilkuset graczy podzielonych na frakcje próbuje środkami dyplomatycznymi, ekonomicznymi i militarnymi przejąć kontrolę nad fikcyjnym mini-państwem.
  3. Milsimy (skrót od ang. military simulation) – gry mające jak najwierniej odwzorowywać warunki prawdziwego pola walki. Nierzadko trwają ponad 24 h, wymagają dobrej kondycji fizycznej i psychicznej, zawierają elementy sztuki przetrwania. Często pojedyncze trafienie eliminuje całkowicie z rozgrywki.

Zazwyczaj rozgrywki airsoftowe łączą w sobie elementy tych 3 kategorii.

Wyposażenie i koszty[edytuj | edytuj kod]

Replika M15A4 Classic Army z kolimatorem, powyżej magazynek

Repliki ASG cechują się dużym podobieństwem zewnętrznym do prawdziwej broni palnej, często są nie do odróżnienia dla laika. Nie są jednak bronią w rozumieniu prawa, jako że energia wylotowa kulki nie przekracza 17 dżuli, a zazwyczaj mieści się w przedziale 1-3 dżule. W związku z tym nie jest potrzebna ich rejestracja i mogą być używane przez nieletnich. Repliki zależnie od mocy strzelają celnie na odległość 20-80 metrów. W jednym magazynku mieści się od 5 do kilku tysięcy kulek.Zazwyczaj repliki ASG sprzedawane są z magazynkami typu hi-cap na 200-500 kulek lecz nie jest to reguła.

Ceny replik wahają się od 200 do kilku tysięcy złotych. Najtańsze zbudowane są z plastiku, mają słabą moc i trwałość. Nowa replika uznanej marki (np. Tokyo Marui, Classic Army, G&G, G&P, ICS, KWA czy Systema) to wydatek rzędu co najmniej 700-5000 PLN(A w niektórych przypadkach nawet po kilkanaście tysięcy)Obecnie w Polsce kształtuje się rynek tak zwanych replik klasy II, których ceny wahają się od 350 do 900 PLN. Najpopularniejszymi producentami w tym przedziale cenowym są CYMA, JG (GFC), A&K (P&J), Boyi oraz SRC.

Podstawowym elementem wyposażenia są okulary ochronne. Przed użyciem w czasie gry powinny one przejść test – postrzał z najmocniejszej repliki z najbliższej odległości. Ze względów praktycznych przydatny jest również mundur, buty wojskowe oraz kamizelka taktyczna na ekwipunek i magazynki. Wielu początkujących graczy posiada tylko replikę i stopniowo dokupuje resztę wyposażenia. Część z nich angażuje się z czasem w rekonstrukcje historyczne, czyli odtwarzanie umundurowania i wyposażenia prawdziwych formacji zbrojnych.

Proste, skuteczne okulary ochronne można kupić już od 30 złotych. Dodatkowe wyposażenie - buty wojskowe, mundur i kamizelka kosztują co najmniej kilkadziesiąt złotych za element. Kompletne wyposażenie bardzo dobrej jakości produkowane przez renomowaną firmę może kosztować kilkaset a nawet kilka tysięcy złotych.

Bezpieczeństwo[edytuj | edytuj kod]

Airsoft może być bezpieczną rozrywką pod warunkiem przestrzegania podstawowych zasad bezpieczeństwa. W przypadku noszenia okularów ochronnych, zachowania zdrowego rozsądku i szacunku dla zdrowia i bezpieczeństwa innych graczy można być pewnym, że nie stanie się nic złego.

Ślad po trafieniu kulką z repliki jest niewielki – niczym ugryzienie komara. Jedynie postrzelenie z bardzo bliska może spowodować siniaka a nawet przebicie skóry. Z tego względu niedopuszczalne jest strzelanie z małych odległości replikami o zbyt dużej mocy. W zależności od mocy repliki za rozsądny dystans minimalny uznaje się od 3 do 15 metrów. Oczy, będące najwrażliwszą na uszkodzenie częścią ciała zawsze powinny być chronione odpowiednio wytrzymałymi okularami, goglami lub maską.

Ewentualne niebezpieczeństwo wiąże się przede wszystkim z terenami na których odbywają się gry – zazwyczaj są to lasy lub opuszczone budynki. Często organizator gry sprawdza teren przed rozgrywką i oznacza potencjalnie niebezpieczne miejsca jednak aby uniknąć zagrożeń należy przede wszystkim zachować zdrowy rozsądek.

Podstawowe zasady[edytuj | edytuj kod]

Poniższe zasady są umowne i mogą podlegać zmianom zależnie od decyzji graczy/organizatorów rozgrywek.

  • Trafienie. Za trafienie uznaje się najczęściej każdy kontakt z kulką wystrzeloną przez gracza - nawet jeśli istnieje podejrzenie że jest to rykoszet, przypadkowe trafienie przez gracza z własnej drużyny lub postrzał z własnej repliki. Trafienie nie musi być odczuwalne, w wypadku kiedy kulka trafi w mocno osłonięte miejsce usłyszenie odgłosu trafienia powinno być znakiem że gracz został trafiony. Trafienie w replikę oznacza zazwyczaj jej uszkodzenie, jeśli gracz nie ma możliwości wykorzystania innej repliki (bocznej lub kolegi) powinien zejść z pola gry.
  • Wyeliminowanie. Osoby trafione i wyeliminowane z rozgrywki najczęściej zobowiązane są oznaczyć się w widocznym miejscu czerwoną szmatką lub czerwonym światłem (przy grze w nocy) i udać się w miejsce wyznaczone przez organizatora. Są one wówczas wyłączone z gry i nie powinno się do nich strzelać. Oznaczenie się jako wyeliminowany nie zwalnia uczestnika od przestrzegania zasad bezpieczeństwa bowiem zdarza się przypadkowy ostrzał osób już wyeliminowanych.
  • Powrót do gry. Na terenie gry zazwyczaj wyznaczone jest miejsce dla każdej drużyny gdzie osoby wyeliminowane mogą powrócić do rozgrywki. Zależnie od umowy powrót do gry może następować natychmiast po powrocie gracza do tego miejsca, cyklicznie co określony czas (np. 12.15, 12.30, 12.45), po upłynięciu określonej ilości czasu (np. 10 minut od przyjścia) bądź po zebraniu się w wyznaczonym miejscu określonej ilości osób. Często miejsce to, nazywane "respem" (od ang. respawn point) jest równocześnie strefą znajdującą się poza grą - nie można w nim strzelać i nie powinny w nim przebywać osoby nietrafione i biorące udział w grze. W wypadku kiedy trafienie eliminuje gracza na stałe z rozgrywki organizator zamiast punktu "resp" wyznacza strefę znajdującą się poza grą gdzie osoby wyeliminowane mogą oczekiwać na koniec rozgrywki.
  • Pirotechnika. Środki pirotechniczne są dopuszczane do gry pod warunkiem uzyskania zgody organizatora rozgrywek, lokalnych mieszkańców i policji oraz braku zagrożenia pożarem. Dozwolone są niewielkie petardy które nie powodują poparzeń/uszkodzeń ciała nawet przy wybuchu w kontakcie z graczem. Zakazane są wszelkie środki chemiczne i pirotechniczne które mogą powodować uszkodzenie ciała (w tym uszkodzenie słuchu) lub pożar. Korzystanie z takowych może bowiem skutkować odpowiedzialnością cywilną oraz karną, w tym karą pozbawienia wolności. Najczęściej sugerowane jest korzystanie z "granatów" składających się z petardy umieszczonej w papierowej/tekturowej tulei wypełnionej grochem/kulkami. Minimalizuje to ryzyko dla innych graczy jednocześnie zwiększając efektywność poprzez rozsyłanie "odłamków" w postaci nieszkodliwego grochu na odległość kilku metrów. Wykorzystuje się również granaty dymne, błyskowe i ogłuszająco-oślepiające, jednak użycie ich w zamkniętych pomieszczeniach jest zazwyczaj ograniczane bądź zakazane przez organizatora ze względu na możliwość porażenia dróg oddechowych i słuchu graczy. W wypadku gier bez organizatora należy używać ich z rozsądkiem i dużą ostrożnością. Wykorzystywanie granatów dymnych i ogłuszająco-oślepiających klasy wojskowej w zamkniętych pomieszczeniach jest zakazane chyba że organizator postanowi inaczej i wyposaży uczestników gry w maski przeciwgazowe oraz środki ochrony słuchu.
  • Nieprzyznawanie się do trafienia. Zgodnie z zasadami przypadki podejrzeń o nieprzyznawanie się przez graczy do trafienia powinny być rozstrzygane na miejscu. Organizator może usunąć osoby o to podejrzane z gry. Grupy i osoby cieszące się opinią "terminatorów" (czyli nie przyznających się do trafienia) są z czasem wyławiane ze środowiska i pomijane przy zaproszeniach na imprezy. Mimo to zjawisko istnieje, zwłaszcza wśród początkujących graczy i jest stałym, nierozwiązanym problemem związanym z airsoftem.

Organizator bądź gracze mogą postanowić o wprowadzeniu dodatkowych zasad takich jak ograniczenie ilości amunicji, ograniczenie terenu gry, dodatkowe zasady bezpieczeństwa i inne. Również wymienione powyżej zasady często podlegają modyfikacjom.

Airsoft a paintball[edytuj | edytuj kod]

Kulki airsoftowe nie zawierają w sobie farby, w przeciwieństwie do kulek paintballowych. Z tego względu graczy obowiązuje kodeks honorowy wymagający przyznania się do trafienia. Historycznie paintball rozwijał się w USA i ma charakter przede wszystkim rozrywki, sportu drużynowego (szczególnie w wydaniu speedballowym). Airsoft wywodzi się z Azji – w Japonii, Hongkongu, Chinach i na Tajwanie projektowana i produkowana jest większość sprzętu. Między innymi ogromnej popularności airsoftu w Korei Południowej czy na Tajwanie, krajach wysoce zmilitaryzowanych i permanentnie zagrożonych przez sąsiadujące potęgi wojskowe, airsoft zawdzięcza swój odmienny od paintballa charakter – nacisk na maksymalne podobieństwo replik do prawdziwej broni palnej. Głównymi nurtami paintballa są woodsball (gra w środowisku naturalnym), oraz speedball (gra na boisku otoczonym siatką między sztucznymi przeszkodami). Speedball w zupełności nie przypomina airsoftu, woodsball najczęściej uprawiany jest w tych samych miejscach co airsoft (lasy, opuszczone fabryki itp). Realizm wyglądu replik airsoftowych jest znacznie większy niż markerów paintballowych, jednakże ich ceny wraz z jakością wykonania kształtują się podobnie. Znaczna różnica występuje w cenie kulek - airsoftowe są dużo tańsze, gdyż nie zawierają w sobie farby i łatwiej je wytwarzać. Zasadniczo realizm pola walki bardziej oddaje airsoft, jednak w kwestii replik, markery typu Real Action najlepiej oddają funkcjonowanie prawdziwej broni. Podobnie jest w przypadku amunicji Simunition (naboje podobne do broni palnej, z kulką z farbą), jednak nie można jej posiadać bez pozwolenia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Repliki ASG powstały po II wojnie światowej w Japonii aby umożliwić ćwiczenia oddziałom militarnym, które podlegały wówczas rygorystycznym przepisom dotyczącym posiadania i używania broni palnej. U podstaw airsoftu leży więc tradycja bushidō, kładąca nacisk na honor, szacunek dla przeciwnika i samodoskonalenie – hasła wciąż żywe w airsofcie. Pierwsze komercyjne repliki pojawiły się na rynku w latach osiemdziesiątych. W ostatnim czasie, dzięki pojawieniu się tanich replik produkowanych w Chinach airsoft stał się stosunkowo rozpowszechnioną rozrywką.

Przypisy

Wikimedia Commons