Albrecht (arcybiskup Bremy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Albrecht
Data śmierci 14 kwietnia 1395
arcybiskup Bremy
Okres sprawowania 1359-1395
Wyznanie katolicyzm
Sakra biskupia 1359

Albrecht, Albert (zm. 14 kwietnia 1395) – arcybiskup Bremy od 1359 roku z dynastii Welfów.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Albrecht był jednym z synów księcia Brunszwiku Magnusa I Pobożnego. Przeznaczony do kariery kościelnej, pełnił różne funkcje, m.in. kanonika w Magdeburgu. Podczas zmagań o stanowisko arcybiskupa Bremy, toczonego przez Welfów i Oldenburgów, zwycięsko wyszedł Albrecht pochodzący z dynastii Welfów, dzięki swoim dobrym kontaktom w kurii papieskiej (został zatwierdzony na arcybiskupa w 1361) oraz użycie siły zbrojnej przez jego ojca i braci w celu wyparcia z Bremy dotychczasowego administratora archidiecezji, Maurycego z Oldenburga (walki toczyły się jeszcze nawet w 1365). Czas jego rządów to okres dalszego uniezależniania się Bremy od władzy arcybiskupiej (mimo podjętej przez Albrechta w 1366 próby ograniczenia samodzielności miasta – w maju zajął miasto, jednak w czerwcu jego siły zostały zmuszone do opuszczenia Bremy), m.in. dzięki rosnącemu zadłużeniu arcybiskupa w mieście, wywołanemu zbytkownym trybem życia oraz zniszczeniami jego dóbr wskutek wojen i różnych zatargów. Inne zaciągane długi spowodowały zastawienie większości dóbr biskupich. Doprowadził w ten sposób kraj do stanu kryzysu. Był bohaterem głośnego skandalu, oskarżony przez jednego z duchownych o to, że jest hermafrodytą.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Friedrich Prüser: Albert II. (Albrecht). W: Neue Deutsche Biographie. T. 1. Berlin: Duncker & Humblot, 1953, s. 126–127. [dostęp 2011-02-03].
  • Karl Ernst Hermann Krause: Albert II.. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 1. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1875, s. 180–181. [dostęp 2011-02-03].