Alkman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Alkman (gr. Ἀλκμάν VII w. p.n.e.) – poeta spartański zaliczany do największych twórców lirycznych starożytnej Gracji.

Alkman prawdopodobnie był Spartaninem, ale według niektórych pochodził z Sardes w Lidii. Mógł być też niewolnikiem, którego wyzwolono i dano obywatelstwo miasta ze względu na wielki talent. Według Pauzaniasza po śmierci został pochowany obok rzekomego grobowca Heleny.

Alkman napisał ok. 60 hymnów, jednak wszystkie jego dzieła zaginęły. Znane były tylko małe fragmenty aż do 1855 r., kiedy w Sakkarze w Egipcie odkryto papirus z częścią jego dzieł. Najsłynniejszymi utworami Alkmana były Partheneia - "pieśni dziewic" tworzone z myślą o spartańskich obrzędach religijnych, w których brały udział młode dziewczęta. Poezja Alkmana charakteryzuje się dokładnymi opisami przyrody. O jego kunszcie świadczy fakt, że napisane przez niego pieśni podobały się w całej Grecji, mimo że stworzono je w dialekcie doryckim.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]