Amunicja Dum-dum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nabój z pociskiem grzybkującym JHP i pocisk zdeformowany po trafieniu w cel

Amunicja dum-dum - odmiana amunicji wykorzystująca pociski o wierzchołku pozbawionym płaszcza, ściętym płasko, rozciętym wzdłuż lub wydrążonym. Wnikając w ciało, deformuje się, tworząc rozległe rany. Dodatkowym czynnikiem rażenia jest wielokrotnie mocniejsza fala uderzeniowa niż w pociskach z płaszczem. Wyprodukowana po raz pierwszy przez Anglików we wczesnych latach 90. XIX wieku w zbrojowni Dum Dum koło Kalkuty w Indiach[1]. Zakazana do zastosowań wojskowych przez II Konwencję haską z 1899 o zasadach wojny lądowej (zakaz powtórzyła IV Konwencja haska z 1907) - było to rozszerzenie zakazu używania małokalibrowej amunicji eksplodującej ustanowionego wcześniej przez Deklarację petersburską z 1868 i powtórzonego później jako zakaz używania amunicji mogącej powodować zbyteczne cierpienia w Deklaracji brukselskiej z 1874. Amunicja dum-dum jest jednak nadal używana do polowań w celu zatrzymania zwierzyny i skrócenia agonii[1], przez policję oraz m.in. na amerykańskim rynku cywilnym z powodu bardzo silnego działania obezwładniającego, polegającego na wymuszeniu na ofierze natychmiastowego zaprzestania jakichkolwiek czynności wykonywanych w momencie trafienia, a także na pokładach samolotów (pocisk dum-dum zatrzymuje się w ciele i zmniejsza groźbę przestrzelenia kadłuba).

Przekrój pocisku JHP z wydrążeniem w części czołowej

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Mała Encyklopedia Wojskowa. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971, s. 340.; Słownik Wyrazów Obcych : dumdum

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]