Anachoretyzm
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Anachoretyzm (z stgr. ἀναχωρέω anachoreo – „oddalam się, odchodzę”) – forma religijności znana w chrześcijaństwie, judaizmie, hinduizmie, buddyzmie oraz islamie. Anachoreta udaje się w odosobnienie, by pędzić ascetyczne życie w samotności, modląc się, umartwiając i kontemplując.
Ruch anachorecki był szczególnie popularny we wczesnym i średniowiecznym chrześcijaństwie; zapoczątkował najstarszą formę życia zakonnego. Anachoretyzm jest przeciwieństwem cenobityzmu.
