Anachoretyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obraz Teodora Axentowicza „Anachoreta”.

Anachoretyzm (z stgr. ἀναχωρέω anachoreo – „oddalam się, odchodzę”) – forma religijności znana w chrześcijaństwie, judaizmie, hinduizmie, buddyzmie oraz islamie. Anachoreta udaje się w odosobnienie, by pędzić ascetyczne życie w samotności, modląc się, umartwiając i kontemplując.

Ruch anachorecki był szczególnie popularny we wczesnym i średniowiecznym chrześcijaństwie; zapoczątkował najstarszą formę życia zakonnego, pierwotną wobec cenobityzmu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. Ćwikliński, Anachoreci, W: Encyklopedia Katolicka I, str. 474-475.
  • M. Daniluk, K. Klauza: Podręczna encyklopedia instytutów życia konsekrowanego. Lublin: 1994, s. 60.