Umartwienie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Umartwienie – w chrześcijaństwie umyślne i dobrowolne wyrzekanie się pewnych przyjemności i wygód oraz panowanie nad samym sobą.

Cele[edytuj | edytuj kod]

Można powiedzieć, że "celem umartwień jest zwrócenie osobistej uwagi na rzeczy ważniejsze i głębsze. Ich celem jest przygotowanie, pewnego rodzaju trening, opanowanie pożądliwości i namiętności wynikających ze skłonności naszej ludzkiej natury"[1].

Cele życia duchem umartwienia:

  1. Utożsamienie się z Chrystusem
  2. Walka z pożądliwościami i panowanie nad sobą
  3. Przygotowanie się do przeżycia ważnych świąt, np. Bożego Narodzenia czy Wielkanocy
  4. Odpokutowanie za grzechy własne i zadośćuczynienie za grzechy cudze
  5. Ofiarowanie umartwień za konkretne intencje (np. chorą osobę, intencje misyjne, apostolskie, za Ojca Świętego)

Zwyczajowe umartwienia w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce katolicy powinni przestrzegać postu mięsnego w piątki całego roku. Powstrzymywanie się od hucznych zabaw obowiązuje w całym okresie wielkiego postu[2].

Szczególnymi dniami postu w ciągu roku są Środa Popielcowa i Wielki Piątek, kiedy obowiązuje tzw. post ścisły.

Podobne umartwienia stosują też prawosławni[3].

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]