András Toma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

András Toma (ur. 5 grudnia 1925 w Újfehértó, zm. 30 marca 2004 w Nyíregyháza) - węgierski żołnierz z czasów II wojny światowej uznany w 2000 roku za ostatniego jeńca wojennego.

Z kartotek szpitala dla psychicznie chorych, w którym Toma (zarejestrowany omyłkowo jako András Tamás - Андраш Тамаш) spędził 53 lata wynika, że był żołnierzem 150-tysięcznej II armii węgierskiej, która walczyła w czasie wojny po stronie III Rzeszy. Węgier został przeniesiony z powodu „problemów psychicznych” z obozu do administrowanego przez NKWD szpitala w Kotleniczu. W czasie pobytu w zakładzie w Kotleniczu Toma utracił nogę na skutek infekcji. W roku 2000 Słowak zwiedzający szpital rozpoznał język, którym posługiwał się pacjent (Toma nie nauczył sie nigdy rosyjskiego, a nierozpoznany przez personel szpitala język węgierski uznano za bezsensowny bełkot lub pseudojęzyk), i zawiadomił o tym ambasadę węgierską w Moskwie. Po powrocie do ojczyzny, Toma przeszedł badania lekarskie i rehabilitację w Narodowym Instytucie Psychiatrii i Neurologii.

Sprawa odnalezienia Węgra w rosyjskim szpitalu psychiatrycznym rozpętała prawdziwą burzę medialną - zastanawiano się, ilu może być jemu podobnych pacjentów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

http://www.strangehistory.net/2011/07/28/andras-toma-ww2s-last-prisoner-of-war/