Anthony Mundine

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Anthony Mundine
{{{nazwa}}}
Pseudonim The Man
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1975
Sydney
Obywatelstwo  Australia
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa średnia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 49
Zwycięstwa 44
Przez nokauty 26
Porażki 5
Remisy 0
Nieodbyte 0

Anthony Mundine (ur. 21 maja 1975 w Sydney) – australijski bokser, były dwukrotny zawodowy mistrz świata organizacji WBA w kategorii super średniej (do 168 funtów).

W latach 1993–2000 był zawodnikiem rugby league. Pierwszy zawodowy pojedynek bokserski stoczył w lipcu 2000, w wieku 25 lat. Już w swojej jedenastej walce, 1 grudnia 2001, stanął przed szansą zdobycia tytułu mistrza świata IBF, przegrał jednak przez nokaut w dziesiątej rundzie z mistrzem świata tej organizacji, Svenem Ottke[1].

Po tej porażce wygrał kolejne osiem pojedynków (m.in. z byłym mistrzem świata IBF w kategorii junior lekkiej Lesterem Ellisem, dla którego była to ostatnia walka w karierze), a następnie 3 września 2003 zdobył wakujący tytuł mistrza świata WBA, pokonując na punkty Antwuna Echolsa (tytuł był wakujący, ponieważ Sven Ottke po unifikacji tytułów IBF i WBA otrzymał status tzw. "Super Championa"). Mundine zdołał obronić swój pas mistrzowski tylko raz – pokonując w styczniu 2004 przez techniczny nokaut w piątej rundzie Japończyka Yoshinori Nishizawę. W następnej swojej walce, 5 maja 2004 przegrał na punkty po niejednogłośnej decyzji sędziów z Mannym Siacą i stracił tytuł mistrza świata[2].

Rok później, 8 czerwca 2005, podjął próbę odzyskania utraconego tytułu, przegrał jednak na punkty z ówczesnym posiadaczem pasa mistrzowskiego WBA, Mikkelem Kesslerem[3]. 17 maja 2006 wygrał na punkty w pojedynku eliminacyjnym WBA ze swoim rodakiem, Danny Greenem[4]. 7 marca 2007 wywalczył wakujący tytuł mistrza świata WBA (tak jak w przypadku Svena Ottke w 2003, wakat wynikał z faktu, iż Mikkel Kessler po unifikacji otrzymał status Super Championa), pokonując w dziewiątej rundzie Sama Solimana (Soliman trzy razy leżał na deskach i zgodnie z regułami tego pojedynku po trzecim knockdownie sędzia musiał zakończyć walkę)[5].

W czerwcu 2007 pokonał na punkty Pablo Daniela Zamorę Nievasa[6]. W sierpniu trafił do szpitala z poważną infekcją oka, spowodowaną zabrudzonymi soczewkami, które wcześniej próbował wyczyścić ustami. W konsekwencji stracił częściowo wzrok w lewym oku, a jego dalsza kariera bokserska była poważnie zagrożona[7]. Ostatecznie wrócił jednak na ring i 10 grudnia 2007 w swojej drugiej obronie mistrzowskiego tytułu znokautował w czwartej rundzie Jose Alberto Clavero[8].

Rok 2008 rozpoczął od zwycięstwa na punkty z rodakiem Naderem Hamdanem[9]. 28 maja tego samego roku po raz trzeci zmierzył się z Samem Solimanem i, tak jak w dwóch poprzednich pojedynkach, pokonał swojego rodaka, tym razem jednogłośną decyzją sędziów na punkty[10]. Krótko po walce zrezygnował z tytułu mistrzowskiego, odmawiając walki z Mikkelem Kesslerem[11]. 30 lipca 2008 pokonał na punkty japońskiego boksera, Crazy Kima. W ostatnim pojedynku w 2008 roku pokonał Urugwajczyka Rafaela Sosę Pintosa[12].

W 2009 roku stoczył trzy zwycięskie pojedynki – wszystkie trzy wygrał na punkty. W lutym pokonał Shannana Taylora[13], w maju niejednogłośną decyzją sędziów odniósł zwycięstwo nad Danielem Geale[14], a pięć miesięcy później pokonał Alejandro Gustavo Falligę[15].

11 stycznia 2010 pokonał, również na punkty, Roberta Medley'a[16].

Przypisy

  1. Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 2010-04-23].
  2. Tony Nobbs: Siaca takes Mundine's title with split decision (ang.). EastSideBoxing.com, 07.05.2004. [dostęp 2010-04-23].
  3. Tony Nobbs: Kessler And Mundine Put On A Show (ang.). EastSideBoxing.com, 09.06.2005. [dostęp 2010-04-23].
  4. Tony Nobbs: Mundine vs. Green Review (ang.). EastSideBoxing.com, 27.05.2006. [dostęp 2010-04-23].
  5. Gavin Stone: Mundine KOs Soliman, Becomes Two-Time World Champion! (ang.). EastSideBoxing.com, 07.03.2007. [dostęp 2010-04-23].
  6. Ray Wheatley: Big boxing week down under! (ang.). Fightnews.com, 01.07.2007. [dostęp 2010-04-23].
  7. Mundine leaves hospital (ang.). The Herald Sun, 15.08.2007. [dostęp 2010-04-23].
  8. Ray Wheatley: Mundine KOs Clavero! (ang.). Fightnews.com, 10.12.2007. [dostęp 2010-04-23].
  9. Ray Wheatley: Mundine defeats Hamdan! (ang.). Fightnews.com, 27.02.2008. [dostęp 2010-04-23].
  10. James Slater: Anthony Mundine Beats Sam Soliman Again (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 2010-04-23].
  11. Ray Wheatley: Mundine rules out Kessler bout! (ang.). Fightnews.com, 11.05.2008. [dostęp 2010-04-23].
  12. Anthony Mundine beats Rafael Sosa Pintos in points decision (ang.). Courier Mail, 11.11.2008. [dostęp 2010-04-23].
  13. Mundine shuts out Taylor! (ang.). Fightnews.com, 11.02.2009. [dostęp 2010-04-23].
  14. Bernie Pramberg: Anthony Mundine beats Daniel Geale to claim IBO crown (ang.). The Daily Telegraph, 28.05.2009. [dostęp 2010-04-23].
  15. Craig Watt: Mundine, Geale victorious (ang.). Fightnews.com, 21.10.2009. [dostęp 2010-04-23].
  16. Ray Wheatley: Mundine edges Medley (ang.). Fightnews.com, 11.01.2010. [dostęp 2010-04-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]