Antypapież Bonifacy VII

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bonifacy VII
Franco
antypapież
Miejsce urodzenia Rzym
Data śmierci 20 lipca 985
antypapież
Okres sprawowania 974, 984-985
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 984

Bonifacy VII (właśc. Franco; ur. w Rzymie, zm. 20 lipca 985) – antypapież w czerwcu 974 i od sierpnia 984 do 20 lipca 985[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był Rzymianinem, synem Ferruciusa[1]. Wywodził się z kręgów zakonnych. W 972 został kardynałem-diakonem[1]. Był popierany przez stronnictwo Krescencjuszy[2]. Podczas gdy cesarz Otton II był zaabsorbowany sprawami w Niemczech, w 974 roku wybuchło powstanie przeciwko Benedyktowi VI[1]. Został on wówczas wtrącony do więzienia i zamordowany[2]. Ten czyn zwrócił uwagę hrabiego Sicco i ludu rzymskiego, który zmusił antypapieża do ucieczki[1].

W 980 na krótko powrócił do Rzymu lecz już wiosną 981 musiał ponownie uciekać[1]. Po śmierci Ottona II w 983 i niepopularności papieża Jana XIV powrócił do Rzymu w kwietniu 984[1]. Natychmiast nakazał uwięzienie prawowitego papieża i otrucie go[2]. Jego drugi pontyfikat trwał do śmierci w lipcu 985 – prawdopodobnie został zamordowany[2]. Po śmierci, jego ciało zostało wystawione na widok publiczny; było przebijane włóczniami, wleczone przez ulice i porzucone na rynku[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 183-184. ISBN 83-06-02633-0.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 64. ISBN 83-7006-437-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]