Antypapież Filip
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Antypapież Filip – był kapelanem w Rzymskim klasztorze. Wskutek intryg innych został papieżem tylko na jeden dzień 31 lipca 768.
Papieski kanclerz, Christophorus, przy pomocy Longobardów chciał usunąć antypapieża Konstantyna II, który był kandydatem wojskowej frakcji w Rzymie. Antypapieża Konstantyna II wzięto do niewoli, Waldipert, będący wysłannikiem króla Longobardów Desideriusa, towarzyszył Christophorusowi w ataku na Rzym, który zakończył papiestwo Konstantyna. Waldipert osadził Filipa na papieskim tronie. Gdy Christophorus wszedł do Rzymu Filip musiał wrócić do swojego klasztoru. Christophorus poparł wybór Stefana III.
