Dezyderiusz (król Longobardów)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dezyderiusz
król Longobardów
Okres panowania od 757
do 774
książę Spoleto
Okres panowania od 758
do 759
Dane biograficzne
Zmarł po 786
Dzieci Hermenegarda,
Gerperga,
Liutberga,
Adelperga

Dezyderiusz (łac. Desiderius) (zm. po 786) – ostatni król Longobardów, panujący w latach 757-774. Pochodził z Brescii, był księciem Toskanii.

W celu zabezpieczenia granic i wzmocnienia granic stosował tzw. sojusze małżeńskie wydając swoje córki za synów władców państw ościennych:

Jednakże Dezyderiusz naraził się Karolowi Wielkiemu udzielając schronienia synom Karlomana po śmierci ich ojca 771. Karol korzystając z tego pretekstu rozwiódł się z Hermenegardą i najechał królestwo byłego teścia. Dezyderiusz próbował się bronić, ale poddał się w Pawii. W 774 roku został zdetronizowany przez swojego zięcia, który sam przejął koronę Longobardów, a następnie w 781 przekazał ją swojemu synowi – Pepinowi. Dezyderiusz zaś wraz z rodziną został zesłany jako więzień do Francji.

Zobacz też [edytuj]

Władcy Longobardów

Bibliografia [edytuj]

  • Praca zbiorowa,Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, ss. 75, ISBN 978-84-9819-814-0


Poprzednik
Aistulf
Corona ferrea.png Król Longobardów
757774
Corona ferrea.png Następca
Karol Wielki
Poprzednik
Alboin
Książę Spoleto
758759
Następca
Gisulf