Anusia Borzobohata-Krasieńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anusia Borzobohata-Krasieńska – fikcyjna postać Trylogii Henryka Sienkiewicza. Największą rolę odegrała w Potopie, ale wzmiankowana jest też w "Ogniem i mieczem", a w Panu Wołodyjowskim została opisana tylko jej śmierć.

W powieści[edytuj | edytuj kod]

Anusia, panienka respektowa księżnej Gryzeldy Wiśniowieckiej, była ładną i bardzo zalotną dziewczyną, która rozkochiwała w sobie licznych mężczyzn. Zaręczona z Longinusem Podbipiętą, odziedziczyła po nim pokaźny majątek. Po przybyciu do Taurogów, zaprzyjaźniła się bardzo z panną Oleńką Billewiczówną. Dzięki swojemu sprytowi zjednała sobie prawie wszystkich oficerów w zamku, a komendant Taurogów, Sakowicz, miał zamiar się z nią nawet żenić. Anusia jednak uknuła spisek z kilkoma jego podwładnymi i wraz z Oleńką uciekły z niewoli. Po ujawnieniu faktu, iż nowy ukochany Anusi, pan Babinicz jest w istocie narzeczonym Oleńki, z którą zamierza się ożenić, Anusia postanowiła wyjść za mąż za Michała Wołodyjowskiego. Zakochanych narzeczonych rozdzieliła opisana w „Panu Wołodyjowskim” śmierć dziewczyny.