Andrzej Kmicic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrzej Kmicic
Herb Rawicz[1]
Herb Rawicz[1]
Twórca Henryk Sienkiewicz
Grany przez Daniel Olbrychski
Informacje
Imię i nazwisko Andrzej Kmicic

Andrzej Kmicic – postać fikcyjna, główny bohater powieści Potop Henryka Sienkiewicza. Był pułkownikiem wojsk litewskich I Rzeczypospolitej. Typowy przedstawiciel ówczesnej szlachty, znany szerokim kręgom potomek możnego rodu szlacheckiego. Pierwowzorem tej postaci był strażnik wielki litewski Samuel Kmicic.

Na początku Potopu (1655-60) ukazuje się jako typowy warchoł i zabijaka. Służył u księcia Janusza Radziwiłła, którego zdradzieckie zamiary poznał dopiero w rozmowie z księciem Bogusławem. Kmicic, ujrzawszy zdradę obu Radziwiłłów, przeszedł na stronę konfederatów i Jana Kazimierza. By bronić Ojczyzny, przybrał nazwisko Babinicz od miasteczka Babinicze leżącego w jego włościach, jako że na jego własnym ciążyło piętno zdrajcy. Brał udział w obronie Jasnej Góry, gdzie wysadził wielkie działo szwedzkie, kolubrynę. Następnie udał się na Śląsk do króla, gdzie podczas powrotu do kraju uratował Jana Kazimierza. Brał udział w bitwie pod Prostkami, dowodząc Tatarami krymskimi wspomagającymi Polaków. Zakochany bez pamięci w pannie Aleksandrze Billewiczównie.

Przypisy

  1. Cytat: Nie wiem, kto tam nimi przedtem jeździł, bo zdobyczne. Teraz my we dwoje będziemy jeździli, i bardzo się nadadzą, gdyż i u mnie w herbie panna na niedźwiedziu się prezentuje. Są inni Kmicicowie, którzy się Chorągwiami pieczętują, ale ci idą od Filona Kmity Czarnobylskiego, a ten zaś znów nie był z tego domu, z którego wielcy Kmitowie się wywodzili.