Apollo Belwederski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Apollo Belwederski

Apollo Belwederskirzymska rzeźba pochodząca prawdopodobnie z II wieku, będąca kopią wykonanego w IV wieku p.n.e. greckiego oryginału dłuta Leocharesa. Rzeźba wykonana jest z marmuru i mierzy 2,24 metra wysokości[1]. Obecnie znajduje się w Muzeach Watykańskich (Museo Pio-Clementino).

Rzeźbę odkryto w 1489 roku[1] w posiadłości rodziny Della Rovere pod Anzio[2]. Rzeźbę zakupił papież Juliusz II i umieścił na dziedzińcu Belwederu (stąd jej nazwa). Podobnie jak Grupę Laokoona, konserwacji Apolla dokonał Giovanni Angelo di Montorsoli, który dodał do posągu brakujące partie. Dodatki te usunięte zostały na początku XX wieku[2].

Apollo pierwotnie dzierżył w dłoni łuk, co pozwala przypuszczać, że rzeźba przedstawiała go jako boga łowów lub boga Słońca[1].

Rzeźba wspiera się na kamiennym pniu drzewa, po którym wije się wąż. Widoczne są na nim także resztki listków. Podpora jest dziełem rzymskiego kopisty, ale wspomniane atrybuty prawdopodobnie występowały na brązowym oryginale. Apollo Belwederski był prawdopodobnie kopią rzeźby stojącej naprzeciw świątyni Apollina Patroosa na agorze ateńskiej[3].

Apollo Belwederski początkowo nie wywołał takiego zachwytu jak np. Grupa Laokoona. Podziw dla rzeźby narodził się dopiero w okresie klasycystycznym. Johann Joachim Winckelmann uznał ją wtedy za najwspanialsze dzieło rzeźbiarskie czasów antycznych i nowożytnych[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Muzea Watykańskie, Rzym. Warszawa: HPS/Rzeczpospolita, 2007, s. 18, seria: Wielkie muzea. ISBN 978-83-60688-25-0.
  2. 2,0 2,1 2,2 Muzea Watykanu. Warszawa: Arkady, 1983, s. 27. ISBN 83-213-3144-0.
  3. M. L. Bernhard, Sztuka grecka IV wieku p.n.e., Warszawa 1992, s. 458-459