Juliusz II
| Juliusz II Iulius Secundus |
||
| Giuliano della Rovere | ||
| Papież | ||
|
|
||
| Data i miejsce urodzenia | 5 grudnia 1443 Albisola, Włochy |
|
| Data i miejsce śmierci | 21 lutego 1513 Rzym, Włochy |
|
| Wielki penitencjariusz | ||
| Okres sprawowania | 1476 – 1 listopada 1503 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Nominacja biskupia | 16 października 1471 | |
| Sakra biskupia | 1481 | |
| Kreacja kardynalska | 16 grudnia 1471 Sykstusa IV |
|
| Kościół tytularny | S. Pietro in Vincoli (22 grudnia 1471) biskup Sabiny (19 kwietnia 1479) biskup Ostia e Velletri (31 stycznia 1483) |
|
| Pontyfikat | 1 listopada 1503 | |
| Sukcesja apostolska | |||||||||||||||||||
| Data konsekracji | 1481 | ||||||||||||||||||
| Konsekrator | Sykstus IV | ||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
Juliusz II, łac. Iulius II, właśc. Giuliano della Rovere (ur. 5 grudnia 1443 w Albisoli koło Savony – zm. 21 lutego 1513 w Rzymie) – papież od 1503 do 1513.
Giuliano della Rovere był synem Rafaella della Rovere i Teodory di Giovanni Maneroli. Po okresie dzieciństwa spędzonym w miejscu urodzenia wstąpił do zakonu franciszkanów, którego generałem był wtedy jego stryj Francesco della Rovere, ostatecznie jednak nie złożył ślubów zakonnych. Rozpoczął studia prawnicze w Perugii. Kiedy stryj został papieżem Sykstusem IV (1471-1484), Giuliano zaczął szybko awansować w hierarchii kościelnej. Jesienią 1471 został arcybiskupem w Carpentras koło Awinionu, a następnie kardynałem-prezbiterem z tytułem św. Piotra w Okowach. W 1474 otrzymał funkcję legata w Awinionie i urząd protektora zakonu św. Franciszka.
Był znanym patronem sztuk pięknych i wydawał olbrzymie sumy na fundowanie budowli pałacowych i obronnych. Wspierał m.in. Michała Anioła i Bramantego, Rafaela Santi. To za jego pontyfikatu i na jego zlecenie Michał Anioł namalował freski zdobiące sklepienie kaplicy Sykstyńskiej. Portrety Juliusza II występują w National Gallery w Londynie (malowany przez Rafaela), w Galerii Uffizi we Florencji (warsztat Rafaela) i Pallazzo Pitti (przypisywany Tycjanowi). Za jego środki rozbudowano zamek kamieniecki[1].
Juliusz poszerzył granice państwa kościelnego. W 1511 utworzył Ligę Świętą. W 1512 zwołał V Sobór Laterański. Wydał Konstytucję Si summus w której zawarł przepisy zapobiegające symonii. Dla obrony papiestwa 22 stycznia 1506 sprowadził do Watykanu 150 szwajcarskich najemników, którzy utworzyli Gwardię Szwajcarską.
Spis treści |
[edytuj] Życie prywatne
Życie moralne i religijne Juliusza II nie odbiegało od standardów epoki renesansu. W chwili wyboru na papieża miał nieślubną córkę z Lukrezią Normanni:
- Felice della Rovere (ur. ok. 1483 – zm. 27 września 1536), żonę (1) Gian Giordano Orsini (2) Antonello di Sanseverino
[edytuj] Juliusz II w kulturze masowej
Postać kardynała Giuliano della Rovere (za czasów pontyfikatu papieża Aleksandra VI) w serialu Rodzina Borgiów zagrał amerykański aktor Colm Feore.
Przypisy
- ↑ Aleksander Rasszczupkin, „Katedra św. Apostołów Piotra i Pawła w Kamieńcu Podolskim”, Kamieniec Podolski 2003, str. 19
[edytuj] Bibliografia
- Paweł Janowski, Stanisław Wilk, Laterański Sobór V, 18 sobór powszechny zwołany przez papieża Juliusza II, 1512-1517, [w:] Encyklopedia Katolicka, Lublin 2004, t. X, kol. 532-535 (pierwsze w języku polskim tak szerokie opracowanie tego Soboru).
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Juliusz II w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
| Poprzednik Francesco Gonzaga |
biskup Bolonii 1483- 1502 |
Następca Giovanni Stefano Ferrer |
| Poprzednik Pius III |
Papież 1503-1513 |
Następca Leon X |