Barbara Palmer, 1. księżna Cleveland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Barbara Palmer
Barbara Villiers.jpg
księżna Cleveland
Okres panowania od 1670
do 1709
Dane biograficzne
Urodzona 12 maja 1641
Zmarła 9 października 1709
Ojciec William Villiers, 2. wicehrabia Grandison
Matka Mary Bayning
1. mąż Roger Palmer, 1. hrabia Castlemaine
2. mąż Robert Feilding
Dzieci Anna Lennard,
Charles FitzRoy,
Henry FitzRoy,
Charlotte FitzRoy,
George FitzRoy,
Barbara FitzRoy
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Barbara Palmer, z domu Villiers (ur. 12 maja 1641, zm. 9 października 1709) – angielska arystokratka, kochanka króla Karola II Stuarta. Była jedynym dzieckiem Williama Villiersa, 2. wicehrabiego Grandison, i Mary Bayning, córki 1. wicehrabiego Bayning.

Wcześnie straciła ojca, który zginął w 1643 r. walcząc po stronie rojalistów w wojnie domowej. Wyrosła na kobietę słynną z urody i licznych romansów. Jej pierwszym kochankiem był Philip Stanhope, 2. hrabia Chesterfield. Barbara poślubiła 14 kwietnia 1659 r. Rogera Palmera (1634 - 1705), syna sir Jamesa Palmera i Catherine Herbert, córki 1. markiza Powis. Małżeństwo to nie było udane i już w 1662 r. małżonkowie znaleźli się w separacji.

Od 1660 r. była kochanką króla Karola II, który w 1661 r. nadał jej mężowi tytuł hrabiego Castlemaine, a w 1670 r. Barbara została parem sou iure jako księżna Cleveland. Urodziła sześcioro dzieci, które zostały uznane przez króla:

Barbara rychło stała się wpływową osobą na królewskim dworze. Jej przeciwnikiem stał się główny doradca królewski, Edward Hyde, 1. hrabia Clarendon, który sprzeciwiał się mianowaniu Barbary Lady of the Bedchamber królowej Katarzyny. W grudniu 1663 r. Barbara ogłosiła swoją konwersję na katolicyzm. Prowadziła rozrzutny tryb życia. Korzystała z podarków od Hiszpanii i Francji oraz z pieniędzy z Prywatnej Szkatuły królewskiej.

Z biegiem czasu jej wpływ na Karola zaczął słabnąć. Król dobierał sobie nowe kochanki, Barbara również nawiązywała nowe romanse. Jej kochankami zostali m.in. akrobata Jacob Hall oraz jej kuzyn John Churchill. Na mocy uchwalonego w 1673 r. Test Act Barbara, jako katoliczka, utraciła stanowisko Lady of the Bedchamber. Przestała również być kochanką króla. Po śmierci męża w 1705 r. Poślubiła generała-majora Roberta Feildinga. Zmarła w 1709 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Elizabeth Hamilton, The Illustrious Lady : a biography of Barbara Villiers, Countess of Castlemaine and Duchess of Cleveland, 1980


Poprzednik
nowa kreacja
Księżna Cleveland
1670-1709
Następca
Charles FitzRoy, 2. książę Cleveland