Barometr chemiczny

Barometr chemiczny (ang. Fitzroy storm glass; nie ma dokładnej nazwy w jęz. polskim) to szklane naczynie (najczęściej probówka) wypełniona roztworem soli i kamforą, który w zależności od zbliżającej się pogody zmienia wygląd - pojawiają się kryształki, płatki itd. Przyrząd został wynaleziony i rozpowszechniony przez admirała Roberta Fitzroya i został użyty podczas naukowych podróży Karola Darwina na statku HMS Beagle. W XIX w. obowiązkowo znajdował się w każdym porcie i na większości statków gdyż przewidywanie pogody poprawiło bezpieczeństwo marynarzy.

Metoda wykorzystuje oddziaływanie temperatury i ciśnienia na rozpuszczalność substancji, a odpowiednie wyniki pozwalają odczytać zbliżająca się pogodę w wyprzedzeniem 12-48 godzin.

Składniki:

• 2,5 g azotanu potasu, KNO₃
• 2,5 g chlorku amonu, NH₄Cl
• 33 ml wody destylowanej H₂O
• 40 ml alkoholu etylowego C₂H₅OH
• 10 g kamfory (naturalnej) C₁₀H₁₆O

Wyniki:

1. Roztwór przejrzysty – piękna pogoda
2. roztwór mętny – pochmurno z możliwymi opadami
3. małe kuleczki w roztworze – mgła
4. szkło zamglone zapowiada burzę z piorunami
5. jeżeli w roztworze unoszą się małe gwiazdki podczas słonecznego zimowego dnia – zapowiada śnieg
6. duże płatki w roztworze oznaczają zachmurzenie w klimacie umiarkowanym lub śnieg zimą
7. kryształki na dnie zapowiadają mróz
8. igiełki i nitki na powierzchni zapowiadają wietrzną pogodę

Linki zewnętrzne

• FitzRoy's Storm Glass, including instructions on how to make one (about.com)
• http://www.strangeapparatus.com/Stormglass.html