Bazylika Santa Eufemia w Mediolanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bazylika Santa Eufemia
w Mediolanie
Bazylika św. Ambrożego
Bazylika św. Ambrożego
Państwo  Włochy
Miejscowość Mediolan
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Eufemii
Położenie na mapie Mediolanu
Mapa lokalizacyjna Mediolanu
Bazylika Santa Eufemiaw Mediolanie
Bazylika Santa Eufemia
w Mediolanie
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Bazylika Santa Eufemiaw Mediolanie
Bazylika Santa Eufemia
w Mediolanie
Ziemia 45°27′26,9″N 9°11′18,7″E/45,457472 9,188528Na mapach: 45°27′26,9″N 9°11′18,7″E/45,457472 9,188528
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bazylika Santa Eufemia w Mediolanie - kościół mediolański poświęcony św. Eufemii z Chalcedonu, ufundowany prawdopodobnie przez arcybiskupa Mediolanu, św. Senatore da Settala, w latach 472-475. Przebudowany został w XV w., a następnie wielokrotnie modernizowany.

Obecna budowla jest efektem prac podjętych w 1870 przez Enrico Terzaghi. Kilka lat później fasada w stylu pseudo-romańsko-gotyckim została zastąpiona aktualną z cegieł i kamienia z Vicenzy. Poprzedzona jest portykiem o trzech arkadach z mozaikami. Wewnątrz kościoła znajdziemy freski i inne malowidła świadczące o jego bogatej historii. W pierwszej kaplicy po lewej stronie znajdują się Zaślubiny św. Katarzyny, których autorem jest być może Marco d'Oggiono ze szkoły Leonarda. W drugiej kaplicy po tej samej stronie znajdziemy jedno z płócien Bergognone, natomiast w trzeciej płótno Madonna z Dzieciątkiem między świętymi i aniołami (M. d'Oggiono). Obecnie w kościele przechowywane jest też dzieło Zesłanie Ducha Świętego Simone Peterzano, przeniesione tu z kościoła San Paolo Converso. Najsłynniejsza rzeźba to Tomba Brasca autorstwa Cristoforo Solariego.

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Kościół posiada doskonałą akustykę, dlatego w latach 50-tych XX w. był wykorzystywany jako miejsce nagrań koncertów Marii Callas, która nagrała tu trzy opery: I puritani, Cavalleria rusticana (1953) i La sonnambula (1957). W latach 70-tych, aż do 1982 kościół był też miejscem nagrań utworów Miny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chiesa di Sant'Eufemia Milano, [1].