Ben-Hadad I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ben-Hadad I
król Aramu-Damaszku
Okres panowania od ok. 885 p.n.e.
do ok. 865 p.n.e.
Dane biograficzne
Ojciec Tabrimon

Ben-Hadad I – postać biblijna ze Starego Testamentu, król Aramu-Damaszku panujący od ok. 885 p.n.e. do ok. 865 p.n.e. Był synem Tabrimona a wnukiem Chezjona (1 Krl 15,18). Współczesnymi mu władcami byli król Judy Asa i król Izraela Basza.

Kiedy Basza zaczął wznosić fortyfikacje graniczne w celu odcięcia dostępu do Jerozolimy, Asa zwrócił się o pomoc do Ben-Hadada, oferując mu złoto. Ben-Hadad zajął północne ziemie Izraela, w tym Dan, co zmusiło Baszę do zaniechania swych działań, a Damaszkowi zapewniło kontrolę nad szlakiem handlowym do południowej Fenicji (1 Krl 15,17-21).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Noel Freedman: Eerdmans dictionary of the Bible. Wm. B. Eerdmans Publishing, 2000, s. 165. ISBN 0-8028-2400-5.