Białko transbłonowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schemat przedstawiający różnego typu białka transbłonowe: 1. Białko monotopowe z elementem transbłonowym opartym na motywie helisy. 2. Białko politopowe z elementem transbłonowym opartym na pęczku helis. 3. Białko z elementem transbłonowym opartym o motyw beta-baryłki.

Białko transbłonowe (transmembranowe) to białko błonowe przebijające całą grubość dwuwarstwy.

Białka transbłonowe dzieli się na:

  • białka jednokrotnie perforujące błonę (białka monotopowe);
  • wielokrotnie perforujące błonę (białka politopowe).

Najbardziej znanym podręcznikowym przykładem jest kompleks pompy sodowo potasowej transportujący jony sodu – Na+ na zewnątrz i jony potasu – K+ do środka komórki. Wytworzona w ten sposób różnica potencjału elektrycznego (ok. 0,2 V) powoduje aktywny stan cytoplazmy i jest podstawą reaktywności komórek. Po śmierci komórki potencjał ten spada do 0. Białka transmembranowe są podstawą konstrukcji większości receptorów znajdujących się na powierzchni komórek.