Białka receptorowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schematyczne przedstawienie międzybłonowego białka receptorowego.

Białka receptorowe (receptory) – białka łączące się z określoną inną substancją (ligandem), taką jak np. neuroprzekaźnik albo hormon, i inicjujące kaskadę przewodzenia sygnału i reakcji komórki w odpowiedzi na ligand. W zasadzie ligand pasuje do receptora jak klucz do zamka, jednak jeden ligand może wiązać się z różnymi receptorami oraz jeden receptor może być pobudzany przez jeden lub więcej ligandów. Receptory mają ogromne znaczenie w biotechnologii i medycynie: badania nad nowymi lekami koncentrują się na znalezieniu substancji chemicznych blokujących lub pobudzających receptory.

Receptory możemy podzielić ze względu na:

  • lokalizację:
    • receptory membranowe (np. receptory acetylocholinowe)
    • receptory cytoplazmatyczne (np. receptory hormonów będących pochodnymi aminokwasów)
    • receptory jądrowe (receptory hormonów tarczycowych)
  • mechanizm działania:

Specyficzną grupą są "receptory sieroce" (ang. orphan receptors), o których, na podstawie podobieństwa sekwencji, można powiedzieć, iż są receptorami, ale do których nie znaleziono jeszcze wiążącego się z tym receptorem ligandu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]