Białoruska Partia Socjalno-Sportowa
| Białoruska Partia Socjalno-Sportowa Белару́ская сацыя́льна-спарты́ўная па́ртыя |
|
| Państwo |  Białoruś |
| Skrót | BPA |
| Lider | Uładzimir Aleksandrowicz |
| Data założenia | 6 listopada 1994 |
| Adres siedziby | 220000, h. Minsk, wul. Kalinouskaha, 77-a, korp.B, pak. 3 |
| Deklarowana ideologia polityczna |
prorosyjska, proprezydencka |
Białoruska Partia Socjalno-Sportowa (biał. Белару́ская сацыя́льна-спарты́ўная па́ртыя[1], Biełaruskaja sacyjnalna-spartyunaja partyja, ros. Белорусская социально-спортивная партия, Biełorusskaja socyalno-sportiwnaja partija) – partia polityczna na Białorusi. Jej przewodniczącym jest Uładzimir Aleksandrowicz, a organem kierowniczym – Rada. Zdaniem białoruskiego historyka Ihara Lalkoua, partia należy do tzw. partii-fantomów, których działalność ogranicza się do pracy ich liderów i pewnej szczątkowej aktywności w czasie kampanii wyborczych[2].
Spis treści |
Program [edytuj]
Deklarowanym celem partii jest wspieranie rozwoju gospodarczo rozwiniętego, socjalnie zorientowanego i stabilnego państwa poprzez doskonalenie norm społecznych; zjednoczenie postępowych sił Republiki Białorusi na rzecz realizacji programów socjalnych, które sprzyjać będą wzrostowi duchowego, kulturalnego i gospodarczego potencjału ludu białoruskiego; zwrócenie uwagi społeczeństwa na problemy wychowania dorastającego pokolenia, propagowanie idei obywatelskości, patriotyzmu i zdrowego stylu życia; włączenie obywateli do udziału w samorządzie lokalnym, do rozwiązywania socjalnych zadań, które stoją przed społeczeństwem[3].
Zdaniem Ihara Lalkoua, partia we wszystkich aspektach życia społeczno-politycznego popiera stanowisko prezydenta Alaksandra Łukaszenki[2].
Polityka zagraniczna [edytuj]
Partia w swoim programie poświęca bardzo niewiele miejsca polityce zagranicznej. Pewne wnioski na temat jej programu w tym zakresie można wysnuć na podstawie Odezwy do narodu rosyjskiego opublikowanej w listopadzie 2004 roku. Odezwa podpisana została przez przewodniczących szeregu partii proprezydenckich, w tym Białoruskiej Partii Socjalno-Sportowej. W dokumencie tym sygnatariusze jednoznacznie poparli integrację Białorusi i Rosji, w ostrych słowach krytykując Zachód i siły prozachodnie w kraju[4].
Historia [edytuj]
Utworzona 6 listopada 1994 roku. Zarejestrowana 9 grudnia 1994 roku. Pomyślnie przeszła obowiązkową ponowną rejestrację 13 września 1999 roku[3]. W wyborach parlamentarnych zdobywała kolejno następującą liczbę mandatów:
- wybory parlamentarne na Białorusi w 2000 roku – 1 mandat (przewodniczący partii Uładzimir Aleksandrowicz);
- wybory parlamentarne na Białorusi w 2004 roku – brak mandatów;
- wybory parlamentarne na Białorusi w 2008 roku – brak mandatów.
Wybory w latach 2000, 2004[5] i 2008[6] zostały uznane przez OBWE za niedemokratyczne, zatem ich oficjalne wyniki nie muszą odzwierciedlać rzeczywistego poparcia dla partii w białoruskim społeczeństwie.
Przypisy
- ↑ Zapis według oficjalnego wariantu języka białoruskiego. Alternatywna forma zapisu, przy użyciu białoruskiej łacinki: Biełaruskaja sacyjnalna-spartyŭnaja partyja.
- ↑ 2,0 2,1 Ihar Lalkou: UE w programach białoruskich partii politycznych. W: Białoruś − w stronę... s. 127–136.
- ↑ 3,0 3,1 Swiedienija o politiczeskich partiach, zariegistrirowanych w Riespublikie Biełaruś (biał.). Ministerstwo Sprawiedliwości Republiki Białorusi. [dostęp 2012-06-22].
- ↑ Biełorusskije obszczestwiennyje objedinienija priniali obraszczenije k Rossijskoj obszczestwiennosti (ros.). Diełowaja Pressa, 2004-11-17. [dostęp 2012-06-22].
- ↑ Republic of Belarus – Parliamentary Elections 17 October 2004 – OSCE/ODIHR Election Observation Mission Final Report (ang.). Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka, 2004-12-09. [dostęp 2012-06-22].
- ↑ Belarus – Parliamentary Elections 28 September 2008 – OSCE/ODIHR Election Observation Mission Final Report (ang.). Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka, 2008-11-28. [dostęp 2012-06-22].
Bibliografia [edytuj]
- Pod redakcją Mariusza Maszkiewicza: Białoruś − w stronę zjednoczonej Europy. Wrocław: Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego, 2009, s. 286. ISBN 978-83-61617-80-8.
