Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka
Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka w Lublanie (słoweń. Narodna in univerzitetna knjižnica = NUK) jest największą biblioteką Słowenii. Zbudowana została według planów, które w latach 1930-1931 sporządził Jože Plečnik. Budowa jej trwała od 1936 do 1941 r. Zlokalizowana jest w centrum Lublany na miejscu niegdysiejszego późnorenesansowego pałacu arystokratycznego rodu Auerspergów.
NUK uważa się za spadkobierczynię XVIII-wiecznej biblioteki publicznej - w 1774 r. Maria Teresa wydała edykt, na mocy którego ponad 600 książek ocalałych z pożaru kolegium jezuickiego przekazano do użytku publicznego, co się stało zaczątkiem pierwszej słoweńskiej publicznej biblioteki naukowej.
Ponieważ w założeniu Plečnika biblioteka była planowana na ok. 240 tys. woluminów, a obecnie zbiory jej przekroczyły 2,5 miliona woluminów, od dawna palącym jest problem nowego budynku. Wznoszenie go rozpoczęto kilka lat temu w centrum Lublany - niestety, kłopoty finansowe co jakiś czas powodują przerywanie prac budowlanych. W początku XXI w. nałożyły się na to trudności prawne (prawa własności do gruntu). Aktualnie NUK wynajmuje pomieszczenia magazynowe poza własnym budynkiem.
